Gezangen
De teksten van deze gezangen mogen UITSLUITEND ONGEWIJZIGD en met
bronvermelding (vrij van rechten) worden gebruikt.
1 Het volk, dat löp den weg te zeuken
2 As straolend lech bu'J neer-ekommen
3 Ze hebt um ummehouwen
4 Jezus dén langs het water leep
5 Hoe blieve wi-j gezond?
6 De veugle woont in beume
7 Hoe ook de winde waeje
8 Ik bun de een'ge waore wienstok
9 As ik, zo doof en blind
10 Ens zal het dan gebeure
11 Hoo zölle wi-j uns haegen
12 Kom Heiland, zie ik wacht met smatte
13 De stökke d'r af, den midd'ler d'r uut
14 Lao wi-j daor good op achten
15 Now daagt het in het ooste
16 In 't oosten gleujt den morgen
17 Kom, maket ow terechte
18 Eer' an God in unze dage
19 Heurt de bosschop van dee dage
20 Komp noo bi-j mekare
21 Ik stao hier an de voerbak, Heer
22 Wied los doo'w de deure
23 Wezzet wallenkommen, Jezus, unzen Heer
24 Vanaf den anvank was het Waord
25 Umdat Hij niet ver wol zun
26 't Völt ons zoer te zeggen
27 Den Heer is woorlek op-estaon
28 Staot op! Dit is den morgen van
29 Unzen Heer is op-estaone
30 Jezus laevet! Ik bun vri-j
31 Teggen den duustern, dén bots boetensleut
32 Wiej buugt ons diepe veur Oew neer
33 Wie laeft noe van de wind
34 Brenk God alleneg noo de eer
35 Wi-j dankt Ow Heer, veur wat I-j hebt edaon'
36 Jezus zal heersen vol van mach
37 Zoas ne boer, dén meu van 't bouwen
38 Veur al dee leu, dee 't noo in owwen tied
39 Veur owwe warkers, dee vieraovend holdt
40 Woo 'j God de Heer veurop ziet gaon
41 In Christus is gin west of oost
42 Iej Vader, bouwt Oew wonning hoog'
43 Een rieken schat an wiesheid
44 Jezus, zee, wi-j alle bunt
45 Braeke-en-dele heit
46 Op welke heugte wi-j uns stelt
47 Waor man en vrouwe laeft in leefde
48 God dén den anvank is
49 Now d' eerste kleuren zichtboor wodt
50 Lof Oe, mien Heer, ok dissen nach
51 De zilverwitte maone
52 De maon' is op-egaone
53 Blief bie mie Heer, wanneer den aovend völt
54 O God, I-j heelpen d' eeuwen deur
55 Deur gode machten, trouw en still' umgevven
56 Uren, dage, maonden, joren
57 Brenk God noo unze ere
58 Wat God dut dat is goed edaon
59 Ik hebbe vasten grond verworven'
60 O Jezus, hoo vertrouwd en good
61 Gevvet owwen zaegen
62 Pries den Koning heel mien wezen
63 Pries, mien hatte, 'n Hemelkoning
64 O Vader, onzen lieven Heer
65 I-j geft ons völle dinge
66 Iej, eeuw'ge Vader, die bewaart
67 Maak, da'k met mien laeven, Heer
68 Doo, Geest des Heren, hoppe uns leren
69 O, leefdevollen, eeuw'gen God
70 Heel 't gewölfte, Here God
71 Waorumm' mos ik oww' stemm' verstaon
72A Zolang de huze nog bewoond zun
72B Zolang de huze nog bewoond zun
73A Zolang het leu gif op de aerde
73B Zolang het leu gif op de aerde
74 In vars getrokken voren
75 I-j, dén mi-j kent, I-j, dén mi-j zeet
76 Wiej staot met volle hande
77 'n Appelnhof is unze eerde
78 Een goeie koning in ons midden is
79 Heer, wiej zeet oew steernenpracht
(een leed aover Westerbork)
80 I-j, onzen Vader, onzen Heer
81 Wi-j mögt waer rechtop veur Ow staon
82 Op de weld onder de goden
83 Ooit kent de eerde vrae
84 Jezus, I-j, Heiland
85 Waor ik gao en stao, God, bun I-j um mi-j too
1 Het volk, dat löp den weg te zeuken
Jesaja 9:1-6 J.G. Bastiaans 1868
1.
Het volk, dat löp den weg te zeuken.
Het is potduuster ovveral.
Toch mögt ze zich der op verheugen;
at ze good kiekt, dan zeet ze't wal:
Een groot lecht geet der veur eur schienen.
Wee't laeft, waor 't kwelke laeven is,
dee zeet de schemme rap verdwienen
veur 't lecht, dat deur ebrokken is.
2. I-j maakt ze bli-j, zee könt wal zingen.
Onmundeg wille gef I-j zo.
Zee zolln haost' veur Ow dansen, springen,
zo op-elucht veult zee zich noo.
't Göf een geveul, as veur den winter,
at alles good naor binnen is.
Zee bunt zo bli-j als kleine kinder,
at der wat te verdelen is.
3.
Want wat eur stäöreg deur blif drukken,
den haam eur um den nekk' elegd,
den stok, dén opjeg, eur dut bukken,
braek I-j kapot, I-j smiet ze weg.
De zwaore stevvels van soldaoten,
het uniform vol vlekken blood,
daor zöl I-j niks van ovver laoten,
I-j smiet z' in 't vuur. Jao, da's wa'J doot.
4.
Want zee, een kind is ons gebaorne,
ne zönne he'J egovven, Heer.
Zien koningschap geet nooit verlaorne,
daoran kump nooit gin ende maer.
Wi-j heurt zien' wonderleke namen.
God zienen Raodsman wordt Hee 'neumd.
Ok Eeuw'gen Vader is zien' name.
Vorst van de Vrae wordt Hee eneumd.
5.
Zien riek dat blif neet klein, 't geet greujen.
Ne vrae dee kump der, ovveral.
Op David zienen troon zal bleujen
zien koningsschap ens en veural.
Dat hele riek dat kump te rösten
op recht en op gerechtegheid.
I-j schaort met owwe kracht dee pöste
van noo an tot in eeuwegheid.
H.L. (Aalten) (top)
2 As straolend lech bu'J neer-ekommen
Jesaja 9 J.G. Bastiaans 1868
1.
As straolend lech bu'J neer-ekommen;
een zonne midden in de nach,
den duustern he'J de macht ontnommen
deur 't scheppen van een ni-jen dag.
Het bli-je volk, dat Oew wil loven,
zit dankboor an een vollen dis
as nao het bargen van de schoven,
wanneer het stoppelhane is.
2.
Het zwore juk he'J kort-ebrokken
en umme-baogen d' iez'ren knoet,
het beulskleed he'J in brand estokken,
dat rooddeurtrokken was van bloed.
De schoene he'J in 't vuur esmetten
die ons hardvochteg hebt vertraen,
de slaverni-je is vergetten.
Oew volk kan now weer vrolek waen.
3.
Een Koningszoon is ons egeven,
een telg' uut David zien geslacht,
een Vredevorst die raod zal geven,
een Held met Goddeleke kracht.
Hie zal met vaste hand besturen,
rechveerdeg is zien wies beleid.
Zien koningsschap zal altied duren.
Zien trouw is töt in eeuwegheid.
J.H. (Drempt) (top)
3 Ze hebt um ummehouwen
Jesaja 11:1-5 16e eeuw/M. Praetorius 1609
1.
Ze hebt um ummehouwen.
Ne stomp is 't wat nog steet.
Toch hebbe wi-j vertrouwen:
uut 't riesken, dat d'r op steet,
zal, zo 't Jesaja zeg,
ne kroezen boom gaon greujen,
dén wisse volop dreg.
2.
Dén boom, zo groot, zo prachteg,
uut Jesse zienen stam,
is deur den Heer zo krachteg,
vol wiesheid en verstand.
Bi-j um is wiezen raod
veur 'n vraedeg samenlaeven.
Hee laert van good en kwaod.
3.
Veur zienen Heer te laeven,
daor hef hee wille an.
En at hee recht geet spraeken,
dan kö'j der van op an,
dat hee dat aerlek dut.
Neet luustert naor de präötjes.
Neet leu naor d'ogen zut.
4.
Hee zorgt, dat wel 't neet breed hef,
kan raek'nen op zien recht;
dat wel gin groten mond hef,
toch ok kump an zien recht.
Slecht volk hef gin bestaon.
Zien' aosem slöt eur dale.
Eur onrecht zal vergaon.
5.
Hee löt het duudlek marken
hoo at het hier mot waen.
Hee löt in heel zien warken
gerechtegheid ons zeen.
Op Um, daor kö'j op an.
Trouw is Hee an zien waorde.
Noo en altied vedan.
H.L. (Aalten) (top)
4 Jezus dén langs het water leep
Mat. 4:18-22 e.a. F. Mehrtens
1.
Jezus, dén langs het water leep
en Simon en Andreas reep
umm' zonder wieter praoten
eur wark maor 't wark te laoten,
misschiens kump Hee bi-j ow ok an
- vandaag' al wal - en vrög ow dan
ow wark te laoten staone
en zienen weg te gaone.
2.
Jezus dén deur de straoten genk,
bi-j tollenaars ok stille stend,
bi-j aer wol binnenkommen;
- zee wordt ok an-enommen -
misschiens kump Hee vandage al
en vrög dan ow of mi-j ok wal
umm' riekdom ooit ekreggen
in ziene hand te leggen.
3.
Christus dén deur de weld hen geet,
dén heur i-j op de straote neet.
Hee kump uns rechtstreeks vraogen
of wi-j 't met Em wilt waogen.
Al lokket nog zo völl' uns an,
zien vraogen sprek uns harte an;
Hee löt het uns belaeven:
waorde van eeuweg laeven!
R.B. (Winterswijk) (top)
5 Hoe blieve wi-j gezond?
Mat. 5:25-34 Edel artiesten koen, Antwerpen 1631
1.
Hoe blieve wi-j gezond?
Hoe komme wi-j an klere?
Worde wi-j vri-j van schuld?
Hoe motte wi-j ons were?
Hoe geet het met de kinder
as wi-j der niet meer zun?
Waor is ter heil te vinde
as ter is oorlog kump?
2.
God het et zo bedach:
veur ieder is ter aete.
Salomon in zien prach
kon mč gin bloem zich maete.
Gin dier hč meer te wunse.
Gin plant kump iets tekot.
Wie zörgt ter dan veur minse?
Is ter veur eur gin God?
3.
Aandach veur mins en dier,
laeve mč meer vertrouwe,
liefde veur Gods natuur.
is aan de wereld bouwe.
Geleuve in een vader
die altie' met ons is.
dat mik een wereld ande's
da gif getugenis.
J.B. (Duiven) (top)
6 De veugle woont in beume
Mat. 6:25-34 N. Verrips
1.
De veugle woont in beume,
zie spölt vri-j in de loch,
dreumt zörgeloze dreume
want God is eur genog.
2.
Edragen deur zien aosem
stiegt zie soms hoge op
en meugt'er störme raozen:
Zien arm venk eur weer op.
3.
Zie streujt eur hoge wiezen
bli-j aover stad en land,
maakt zich niet druk um spieze:
God voert ze uut zien hand.
4.
Um d'aarde op te fleuren
brach God de bloemen an,
in geuren en in kleuren
vertelt zie ons doorvan.
5.
Het bunt net bli-je kinder
die huus en hof versiert
en zörg'loos met de vlinders
het fees van 't laeven viert.
6.
En wat het maarn zal geven, *
hoe zie zich klejen mot,
-ze könt jao zelf niet weven-
dat laot ze moor an God.
7.
Hoevöl' te meer meugt mensen
zich koesteren bi-j God.
Wat völt der nog te wensen
a'j zo beveurrecht wodt.
8.
Wat zu'w dan äözen, jagen?
Lao'w moor, met dank an God,
genieten alle dage,
wiej komt hier niks te kort.
9.
Uut God is alle laeven,
Hie zörgt en Hie bewaart,
Hie hef een stem' egeven
an al wat laeft op aard',
10.
Um hoge op te geven
van Um, uut alle mach.
Lao'w Um de ere geven
en laeven bi-j de dag.
* maarn = morgen
J.H. (Drempt) (top)
7 Hoe ook de winde waeje
Lucas 8:4-15 Nederlandse melodie 16e eeuw
1.
Hoe ook de winde waeje
een deel vilt op de weg
van 't zaod dat God geet zaeje -
daorvan kump niks terech.
Heer, ik heb bes geluusterd,
maor ik bun nie gered.
Wie het ow woord verduusterd?
De duvel spölt der met.
2.
Een deel vilt op de kiezels
waor het gin wottel schut
of andes tussen diessels
waor het gin zonlich zut.
Ik maak mien tevöl zörge
um geld, um kost en kleer.
Dan blif ow woord verborge:
het kan niet riepe, Heer!
3.
Maak van mien hart een akker
met goeie, gaeve grond
en kus de vruchte wakker
van 't woord van ow verbond.
Heer, maak dat ik standvastig
mien aan ow opdrach hol
- al is het laeve lastig -
en vruch draag honderdmaol.
J.B. (Duiven) (top)
8 Ik bun de een'ge waore wienstok
Johannes 15 G. Neumark 1657
1.
Ik bun de een'ge waore wienstok,
die deur de Vader is epot.
En ieluu meugt de ranken waezen
die met mien sap deurtrokken wodt.
Mien Vader snuujt de ranke weg
die wild is en gin vrucht veurtbreg.
2.
Deur wat Ik oew heb deur-egeven
bu'j now ok zuver op de draod.
Iej blieft dat, a'j met Mien verwaeven,
mien vocht diep' in oew dringen laot.
Al wat zich lös maakt dat völt af,
geet dood en wödt vertraen as kaf.
3.
Iej könt oewzelf gin wasdom geven
want in oewzelf heb iej gin kracht.
Mien sapstreum dut oew laeven, grujen
en vruchtboor waen, meer dan verwacht.
De ranke die zich höldt an Mien
dooran zu'j riepe druven zien.
J.H. (Drempt) (top)
9 As ik, zo doof en blind
Johannes 17 Walter's Geystliche gesangk Buchleyn, Wittenberg 1524
1.
As ik, zo doof en blind a'k bun,
gered word deur genaezing;
as Gees en aosem gave zun
tot laeve deur vergeving;
dan kan ik waege van Ow gaon,
waor Gi-j gedood en opgestaon
mien naor de vader veurging.
2.
Ontstaek in mien met woord en brood
het laevesvuur veur eeuwig,
dat is te kenne Ow, de Zoon
van God, zo waor en enig.
Ow wondetekes zun het mark
waordeur ik in geloof gestark
Ow as mien Here huldig.
J.B. (Duiven) (top)
10 Ens zal het dan gebeure
1543/Genčve 1551
1.
Ens zal het dan gebeure
dat de Heer Jezus kump.
Gen wet het van te veure:
't uur het Ie nie genuump.
As hoenderdieve 's nachs
de boere aovervalle,
zo kump Ie onverwachs
veur ieder van ons alle!
2.
Dan zal de Heer ons vraoge:
zag ie gin mins in nood?
He'j mien nie heure klage:
gin land, gin wark, gin brood?
Ik vraog: wa deej ow dat?
Lie gi-j ow hart nie spraeke?
De halve wereld had
te biete noch te braeke!
3.
Zo as ter kaf en zaod is,
as ter zin schäöp en bök,
zo wudt gestraf wie kwaod is,
krieg wie is goed geluk.
Heer van vergiffenis,
veurdat ik bin verlore,
zeg wie mien naoste is!
Gif oge, Heer, gif ore!
J.B. (Duiven) (top)
11 Hoo zölle wi-j uns haegen
Gezang 117 J. Crüger 1653
1.
Hoo zölle wi-j ons haegen,
hoo Ow temeute gaon?
De weld wöcht met verlangen
ow komst' in aer bestaon.
Wil I-j ow lech zelf draegen
in unzen duustern nach,
zo dat ik owwe waege
helder en klaor zeen mag?
2.
Ins leggen Sion palmen
en rieze veur Ow too.
Ik zinge Ow met psalmen
een "wallenkommen" noo.
'k Wil owwen name priezen,
ow'n wille leern verstaon;
den weg dén I-j zölt wiezen
zal ik met bli-jschop gaon!
3.
Oet 't vaderhoes ekomm'ne,
naor disse weld egaon',
hebt I-j uns an-enomm'ne,
wilt uns het naoste staon.
I-j maket, dat wi-j alle
met God in 't reine bunt;
hebt -bi-j dee doezendtallen-
ok mi-j bi-j 'n name 'neump.
4.
Eenmaol, umm' rech te done
zal Hee waer veur uns staon.
Dan gif Hee dén de krone
dén zienen weg wol gaon.
Nog is den dag verborg'ne,
wi-j wacht 't geleuveg af.
Maor 't lech van dissen morgen
schemmert al bovven 't graf.
R.B. (Winterswijk) (top)
12 Kom Heiland, zie ik wacht met smatte
J.W. Franck 1681
1.
Kom Heiland, zie ik wacht met smatte
op at Iej komt en woont in mien.
Ik wet wel dat Iej in mien hatte
nog völle vulegheid zölt zien.
Toch blief ik hoppen da'J wilt kommen
en 't kwaod uut mien verdrieft, o Heer.
At Iej mien ha' hebt in-enommen
dan is doorveur gin plaatse meer.
2.
Kom Margenzonne, wil toch schienen
en mien deurdringen met oew gloed,
laot alle duusternis verdwienen,
breng warmte in mien kold gemoed.
Verlosser kom, ik bun zo bange,
de wereld is vol leed en stried.
Kom met oew troost, stil mien verlangen,
ontfarm Oew Heer, verget mien niet.
3.
Kom Vredevorst, regeer as koning:
zie in gena mien armoed an.
Maak van mien läöge hatt' oew woning,
ik bie het Oew eerdäöneg an.
'k Stao ongedureg uut te kieken,
veurda'J der bunt heb ik gin rös.
Toe Heiland, laot oew liefde blieken
en kom, de deure steet wied lös.
J.H. (Drempt) (top)
13 De stökke d'r af, den midd'ler d'r uut
Gezang 120 Freylinghausen's Geistreiches Gesang-Buch 1704
1.
De stökke d'r af, den midd'ler d'r uut,
de deure los, jao wagenwied…
God wil bi-j ons naor binnengaon.
Zee Um doar noo vlak veur ons staon.
Hee kump met leefde en met vrae,
en breg bi-j ons waer alles op stae.
Pries Um, dén zó daor steet.
Zing Um ow hoogste leed.
2.
Hee is veur recht, hölp iedereen'.
Zien macht is Um neet an te zeen.
Hee kump neet bi-j ons hoog' op 't paerd.
Hee dreg gin krone, hef gin zwaerd.
Hee hef 't neet op geweld en macht.
De leefde, dat is ziene kracht.
Ne leefde zonder maot':
Den Heiland, groot van daod.
3.
Gelukkeg is dee stad, dat land,
dee 't wordt regaerd deur ziene hand.
Gelukkeg leu, wee't zo vergeet,
dat Hee bi-j eur naor binnen geet.
't Is net as of de zonn' opgeet
en alles dan waer greujt en bleujt.
Wat deep' in'n duustern slöp,
wordt wakker at Hee röp.
4.
De stökke d'raf, den midd'ler d'r uut,
de deure los, jao wagenwied...
Maak alles mooi veur Um, den Heer.
En zet ne baoge veur Um naer.
Bi-j Um is veur ons altied raod.
At wi-j Um bi-j ons binnen laot,
breg Hee ons 't laeven waer.
Wi-j priest Um, onzen Heer.
H.L. (Aalten) (top)
14 Lao wi-j daor good op achten
Gezang 121 J. Crüger 1640
1.
Lao wi-j daor good op achten
wat uns is too-ezeg:
wi-j mögt den Heer verwachten,
Hee is al ondeerweg!
Hee wil gin grote prach,
kump zonder ophef binnen
en Hee zal ovverwinnen
den duvel en zien' mach!
2.
Was umm' gin troon verlaegen,
van anzeen zag Hee af.
Ne ezzel mag Em draegen,
Hee zöch gin kroon' of staf.
Want hoogheid, eer' en macht
zut Hee neet as het beste,
Hee deut bes op het leste
wat God van Em verwacht't.
3.
I-j, groten van de eerde,
laot ow ten besten raon:
wel zöch nao echte weerde,
den rechten weg wil gaon,
nemp dissen könnink an!
Wel neet op Em wil achten:
God zal neet eeuweg wachten,
zien oordeel kump hard an!
4.
Wel arm is en verdrevv'ne,
deur 't laeven neet verwend;
wel hier is af-eschrevv'ne,
bloos lieden hef ekend:
holdt vol! Heb goj-jen mood;
Hee kump al, owwen Here!
Brenk Em, den könnink, ere,
Hee is het heugste good!
R.B. (Winterswijk) (top)
15 Now daagt het in het ooste
Gezang 124 M. Vulpius 1609
1.
Now daagt het in het ooste
het lich schient aoveral;
Hij kump de minse trooste,
die veurgoed heerse zal.
2.
Het duuster wödt genomme
van de eeuwelange nach.
Een ni-je dag zal komme
met ongekende prach.
3.
Zi-j die gebonde ware
in schumme van de dood
könne weer moed vergare
en groete 't margerood.
4.
Het lich, waorvan de strale
het duuster aoverwon
en die zal zegeprale
is Christus, onze zon.
5.
Het daagt al in het ooste
het lich schient aoveral;
Hij kump de minse trooste
die veurgoed heerse zal.
B.E. ('s-Heerenberg) (top)
16 In 't oosten gleujt den morgen
Gezang 124 M. Vulpius 1609
1.
In't oosten gleujt den morgen,
den dag kump an vol glood:
Hee mek uns vri-j van zorgen,
zien riek geet deur, veurgood.
2.
Den nach leek zonder ende,
maor 'n duustern trök al weg.
En met den ni-jen morgen
kump noo het grote lech.
3.
En wel ebonn'e laggen
met bende van den dood,
gin God of mensen zaggen,
zeet bli-j noo 't morgenrood.
4.
Den schien van disse zunne
mek lech den deepsten nach.
In Christus is begonn'ne
den groten ni-jen dag.
5.
In 't oosten gleujt den morgen,
den dag kump an vol glood:
Hee mek uns vri-j van zorgen,
Zien riek geet deur, veurgood!
R.B. (Winterswijk) (top)
17 Kom, maket ow terechte
Gezang 12616e eeuw/Scheidt's Tabulatur-Buch 1650
1.
Kom, maket ow terecht,
ow harte veur Em klaor!
Den nach drif weg in 't lechte
want ziene tied is daor.
Wel God belovven dee,
wil in uns harte binnen,
wil in uns ni-js beginnen.
Uns lech, uns heil is Hee!
2.
Lao wi-j de boel verhaegen
veur dissen hogen gast.
Ruump alles oet de waege,
al wat bi-j Em neet past!
Heuget de leegten op
en maket alles lieke,
dat dudelek zal blieken:
dit is den weg veur God!
3.
't Is needregheid van harte
wat Em gevalleg is.
Maor depe völt dat harte
wat vol van hoogmood is.
Wel zöch nao zien gebod
met baeten en met waken,
in em zal wonte maken
het heil, Zönne van God!
R.B. (Winterswijk) (top)
18 Eer' an God in unze dage
Gezang 134 Frans volkslied
1.
Eer' an God in unze dage,
eer' an God in dissen tied.
Alle leu dee God behaget,
brenk den vrae noo wereldwied.
Gloria in excelsis Deo.
Gloria in excelsis Deo.
2.
Eer' an God dén unzen vader
en ok unzen könnink is.
Eer' an God dén op de wereld
hier bi-j uns ekomm'ne is.
Gloria in excelsis Deo.
3.
Lam van God dat unze scholden
tot het uterst' op zik nump,
maket, dat in unze dage
dissen groten vrae ok kump!
Gloria in excelsis Deo.
R.B. (Winterswijk) (top)
19 Heurt de bosschop van dee dage
Gezang 135 F.M. Bartholdy 1809-1847
1.
Heurt de bosschop van dee dage,
hoo het deur de tieden klunk;
ieder in zien eigen spraoke
op zien eigen wieze zunk:
"God hef nao oms ummezene,
wi-j bunt no neet meer allene,
in den duustern breg Hee lech,
wis hee uns ne ni-jen weg!"
Groot en klein is't an-ezeg:
"Hee wis ons ne ni-jen weg!"
2.
Al hoo duuster soms de tieden
vol met onrech, meujte en stried;
in ne wald dee toch zo mooi is,
is de vrae zo onwies wied!
God hef het begin emaket,
met zien lech uns an-eraket,
hef dee lesse uns eleerd:
"'t Laeven is zo laevensweerd!"
Al hoo duuster soms den weg,
veur wee 't wil, is daor zien lech.
3.
Dat de bosschop oet dee dage
ok uns laeven binnenkump!
Dat dit lech in unze harten
zik veur good ne plase nump.
Disse bosschop kö'j geleuven:
't Karstlech, dat nooit meer zal deuven,
dat wat Bethlehem uns gaf,
helpet uns tot ovver 't graf!
Groot en klein is 't an-ezeg:
"Hee wis uns ne ni-jen weg!"
R.B. (Winterswijk) (top)
20 Komp noo bi-j mekare
Gezang 138 onzekere herkomst
1.
Komp noo bi-j mekare
zingende van bli-jschop.
Komp noo, gaot alle met naor Bethlehem.
Zeet daor den Eng'lenvorst dén is geboren
en laote wi-j Em priezen,
jao, laote wi-j Em priezen,
komp, laote wi-j Em priezen, dén Konnink.
2.
Ooit repen de eng'len
herders oet de velden
weg bi-j de schäöpe
nao 't schaemel dak.
Lao wi-j uns häösten
vol van stille bli-jschop
en laote wi-j Em priezen,
jao, laote wi-j Em priezen,
komp, laote wi-j Em priezen, dén Könnink.
3.
Dat lech van den Vader,
lech vanaf den anvank
nam de gedäönte van een mense an.
Goddelek kind, op stro eleg in deuke,
komp, laote wi-j Em priezen,
jao, laote wi-j Em priezen,
komp, laote wi-j Em priezen, dén Könnink.
4.
Veur uns hier ekommene
in ne zomp as wege,
nemp unze leefde noo genaedeg an.
Em heurt uns harte en uns hele laeven.
Komp, laote wi-j Em priezen,
jao, laote wi-j Em priezen,
komp, laote wi-j Em priezen, dén Könnink.
R.B. (Winterswijk) (top)
21 Ik stao hier an de voerbak, Heer
Gezang 141 J.S. Bach 1736
1.
Ik stao hier an de voerbak, Heer,
woor Iej in likt, mien Laeven,
en brenge Oew now alles weer
wat Iej mien hebt egeven.
Ik stel mien hatte, mien verstand,
mien doen en laoten Oew ter hand
um Oew van diens te waezen.
2.
Wat stro dat is oew laegerstae,
gin wieg' as veur een rieken,
een voerbak doormet bu'J tevrae,
oew grootheid lao'J niet blieken.
Oew hogen staot he'J Oew ontzegd,
in armoe bu'J hier neer-elegd;
wilt één van d'onzen waezen.
3.
Al wied veur ik het daglech zag
bun Iej veur mien ekommen.
Iej bunt in d'allerdiepsten nach
as zonne op-ekommen.
Oew straolen hebt mien an-eraakt,
ze hebt mien hatte warm emaakt,
het duuster vot-edreven.
4.
Da'k Oew mag zien maakt mien zo bli-j
da'k der niet zat van kriege.
In stilte bid ik: "Maak mien vri-j."
Mien zwak waen dut mien zwiegen.
Iej zekt mien: "Iej meugt vri-juut gaon;
oew schulden wodt deur Mien voldaon:
veur oew komt bett're tieden."
J.H. (Drempt) (top)
22 Wied los doo'w de deure
Theodotus' Paradys der Gheestelycke en Kerckelycke Lofsangen 1627
1.
Wied los doo'w de deure,
veur ow, onzen Heer.
Wied los steet owwe deure
veur mens en dier.
I-j hebt ooit esprokken
van de weld as paradies,
waor't der wordt ebrokken
met onrecht, macht en stried.
Ontfarm Ow, heer.
2.
Wied los doo'w de deure,
Jezus, deelgenoot
van leu dee 't nog dörft dreumen
veurbi-j den dood:
laeven met zien allen
en daormet gelukkeg waen,
alles delen willen
en toch neet minder waen.
Ontfarm Ow, Heer.
3.
Wied los doo'w de deure,
veur Ow, ons zo vrömd.
Laot ok deur ons gebeuren,
dat ovverwunt
't riek zo as I-j 't menen:
jao, de umgekaerde weld,
waor't het geet um delen
en neet um macht en geld.
Ontfarm Ow, Heer.
4.
Wied los doo'w de deure,
mens' zo'k ooit zal waen.
Dén as een kind wil spöllen,
vri-j en tevraen',
in het land van morgen,
dat de leve vrae waer kent,
waor't wi-j bunt eborgen,
ezene en erkend.
Ontfarm Ow, Heer.
H.L. (Aalten) (top)
23 Wezzet wallenkommen, Jezus, unzen Heer
Gezang 145 Theodotus' Paradys der Gheestelycke en Kerckelycke Lofsangen 1627
1.
Wezzet wallenkommen,
Jezus, unzen Heer,
van hemmel hoge komm'ne
van alzo veer!
Wezzet wallenkommen
uns vanoet ow hemmelriek!
Op de wald hieronder
is nummes Ow geliek.
Kyrieleis.
2.
Herders bi-j de schäöpe
heurden 't ni-je leed,
dat Jezus was geboren.
Zee wisten 't neet.
Gaot dee gundse straoten
en daor zö'j Em vinden jao,
Beth'lem is de plaatse,
't wonder gebeurden daor!
Kyrieleis.
3.
Wiezen oet het oosten,
oet een land zo veer,
zee brachten rieke gaven
an unzen Heer.
Offerden deemeudeg
aeren wierook, mirr' en gold
umm' dit Kind te eerne,
dat kwam veur uns behold!
Kyrieleis.
R.B. (Winterswijk) (top)
24 Vanaf den anvank was het Waord
Gezang 150 L. Bourgeois 1551
1.
Vanaf den anvank was het Waord
deur ziene stemme uns verklaord,
dén ieder ansprak met gezag,
kwam op de wald in duustern nach.
2.
Kwam op de wald in duustern nach
Hee, dén het alles hef ebrach,
dén zunn' en maone gaf het lech.
Hee is den Heer, Hee worden knech.
3.
Hee is den Heer, Hee worden knech.
Op Em is allen las eleg.
Hee wonnen midden tussen 't kwaod,
heel hof in unzen legen staot.
4.
Heel hof in unzen legen staot,
waor alle dinge nog vergaot.
Hee kwam, schoon nummes het begreep,
dén 't zunnelech tot schienen reep.
5.
Dit Lech, dat in den duustern sleep,
is God, dén unze name reep.
Hee röp, bes wi-jleu Em verstaot.
Vanaf dén anvank was het Waord.
R.B. (Winterswijk) (top)
25 Umdat Hij niet ver wol zun
Gezang 162 B.M. Huijbers
1.
Umdat Hij niet ver wol zun,
is de heer gekomme.
Midde tusse minse in
het Hij plaats genomme.
Tusse ollie in steet Hij, dén gi-j niet kent. (2x)
2.
Äöveral dichbi-j is Hij,
gi-j komp 'M dukzat tege.
Maor gin mins den kent 'M, Hij
wödt maor doodgezwege.
Tusse ollie in steet Hij, dén gi-j niet kent. (2x)
3.
God van God en lich van lich
is van al de herder,
het 'n minselek gezich,
hilp 'n ieder verder.
Tusse ollie in steet Hij, dén gi-j niet kent. (2x)
4.
A'j daorum 's veur mekaar
goed was en geduldig,
want gi-j bunt um zienentwil
niks dan liefde schuldig.
Tusse ollie in steet Hij, dén gi-j niet kent. (2x)
B.E. (s' Heerenberg) (top)
26 't Völt ons zoer te zeggen
14e eeuw/naar M. Praetorius 1607
1.
't Völt ons zoer te zeggen,
Heer, dat wi-j neet dögt.
Toch völt stäöreg teggen,
doo'w wa'w neet doon mögt.
't Wil ons gaar neet helpen,
hoo'w ok ons beste doot.
't Brök ons af bi-j d' hande.
Het geet met ons nooit good.
Kyrie eleison.
Christe eleison.
Kyrie eleison.
2.
Met zien allen maakt wi-j
der ne pröttel van.
In ow waord zeg I-j ons,
dat 't ok anders kan.
Maor wi-j laot Ow praoten,
gaot onzen eigen gang.
Wilt naor Ow neet luustern,
ons hele laeven lang.
Kyrie eleison. Christe eleison.
Kyrie eleison.
3.
Maor in owwe leefde,
zo onmundeg groot,
gaf I-j owwen zönne.
Dat was zienen dood.
Hee, mens' onder mensen,
Hee droog, zo vol geduld,
waor 'w neet onder uut könt:
Jao, onze grote schuld.
Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.
4.
At onzen Heer Jezus
dat neet hadd' edaon,
zol 't ons met zien allen
neet te best vergaon.
Wi-j waarn dan verlaorne
in alle eeuwegheid.
Maor Hee wol ons redden
veur ziene eeuwegheid.
Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.
5.
Hee 's veur ons estorven
en Hee ston waer op.
Hölp ok ons op 't ende.
Hee richt ons waer op.
Heer, wi-j wilt Ow danken
veur wat I-j veur ons deen.
Help ons, owwe leefde
de weld te laoten zeen.
Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.
H.L. (Aalten) (top)
27 Den Heer is woorlek op-estaon
Gezang 208 14e eeuw/M. Vulpius 1609
1.
Den Heer is woorlek op-estaon,
halleluja, halleluja,
den doodsnach is veurbie egaon,
halleluja, halleluja.
2.
As Hee toch neet was op-estaon,
halleluja, halleluja,
dan zol de wereld waen vergaon.
Halleluja, halleluja!
3.
Moor Hee versloog de duusterniss',
halleluja, halleluja,
looft Hem, dén altied bie ons is.
Halleluja, halleluja!
4.
Dree vrouwleu nammen kruderiej'n,
halleluja, halleluja,
um 't lichaam van den Heer te wiej'n.
Halleluja, halleluja!
5.
Bezorgd ging'n z'in de morgentied,
halleluja, halleluja,
"Wee schuf temee den steen opzied?"
Halleluja, halleluja!
6. Moor zee, den steen dén was al weg,
halleluja, halleluja,
een engel hef eur too ezeg:
Halleluja, halleluja!
Engel:
7.
"Waes moor neet bange, want den Heer,
halleluja, halleluja,
dén ieleu zeukt, is hier neet meer."
Halleluja, halleluja!
Maria:
8.
"Ach, hogen engel, zeg mie dan,
halleluja, halleluja,
woor ik mien Meister vinden kan."
Halleluja, halleluja!
Engel:
9.
"Oew Heer, dén hier ebonden lag,
halleluja, halleluja,
ston op an dissen heil'gen dag."
Halleluja, halleluja!
Vrouwleu:
10.
"As Hee dan ech is op-estaon,
halleluja, halleluja,
Woorhen is Jezus dan egaon?"
Halleluja, halleluja!
Engel:
11.
"Hier hef Hee 'röst, zo a'j wel zeet,
halleluja, halleluja,
waest bli-j, want 't graf dat heeld Hem neet."
Halleluja, halleluja!
Maria:
12.
"Mien hatt' is nog vol angs en zeer,
halleluja, halleluja,
hoo vind ik ooit den bliedschap weer?"
Halleluja, halleluja!
Engel:
13.
"Zeet door de winsels in het graf,
halleluja, halleluja,
het hennekleed, dat Jozef gaf."
Halleluja, halleluja!
Vrouwleu:
14.
"Ie zeet ons vol verbazing staon,
halleluja, halleluja,
zeg ons: Woor is Hee hen-egaon?"
Halleluja, halleluja!
Engel:
15.
"Gaot noor het Galilese land,
halleluja, halleluja,
door reikt oew Heer oe weer de hand."
Halleluja, halleluja!
Vrouwleu:
16.
"Wat blieje boodschap doo'j ons kond,
halleluja, halleluja,
wie haost ons en vertelt het rond."
Halleluja, halleluja!
Engel:
17.
"Zeg Petrus: Hee is op-estaon,
halleluja, halleluja,
doot 't ok de andern zeggen gaon."
Halleluja, halleluja!
18.
Noe klinkt het heel de wereld rond:
halleluja, halleluja,
"Dat Hee den dood ok aoverwon."
Halleluja, halleluja!
19.
Waes bliej, den dood regeert neet meer,
halleluja, halleluja,
zingt lof en priest noe onzen Heer!
Halleluja, halleluja!
J.v.T. (Gorssel) (top)
28 Staot op! Dit is den morgen van
Gezang 210 M. Vulpius 1609
1.
Staot op! Dit is den morgen van
den dag deur God versprokken.
Ne ni-jen, groten mei vönk an,
den duustern is tebrokken.
Het laeven hef zik deur ezat,
an alles is te zene dat
zien' stemme hef esprokken.
2.
Hee reep en ziene stemme zae:
"Heurt, wel in 'n dood eblevven,
komp oet dat graf, dee duustre stae,
't laeven wordt ni-js egevven!"
In 't jonge lech hef dat berich
den ni-jen Adam op-ericht't,
zik an het lechte 'gevven.
3.
Al wat den dood zik too-edach,
hef hoppe waer ekreggen.
Net as den eersten scheppingsdag
zunk de natuur' Em teggen!
Den alles maken, unzen Heer,
kwam waer,'t is neet vergevves meer
de leefde oet te zeggen.
4.
Staot op! Hee geet al veur uns oet,
is oet zien graf ekommen.
Den morgen is vol ni-j geloed.
Den schrik is weg-enommen!
Waor Hee uns veurgeet, unzen Heer,
steet niks uns in de waege meer
veur 't laeven, 't vollenkommen'!
R.B. (Winterswijk) (top)
29 Unzen Heer is op-estaone
Gezang 215 Lyra Davidica, Londen 1708/ later gewijzigd
1.
Unzen Heer is opestaone, halleluja!
Bangen schrik hef af edaone, halleluja!
Dén an't kruuus verheuged is, halleluja!
Hee breg uns bi-j God gewis, halleluja!
2.
Zinkt den Christus! Doot Em priezen, halleluja!
Dén zien glorie deut bewiezen, halleluja!
Op zik nam zien kruus en 't graf, halleluja!
An wee dwaelen 't laeven gaf, halleluja!
3.
't Lieden hef Hee ondergaone, halleluja!
Umm' met God uns te verstaone, halleluja!
In den hemmel is hee Heer, halleluja!
Eng'len zinkt tot ziene eer, halleluja!
R.B. (Winterswijk) (top)
30 Jezus laevet! Ik bun vri-j
Gezang 217 J. Crüger? 1653
1.
Jezus laevet! Ik bun vri-j.
'k Hoof neet bange meer te wezzen.
Met den dood is't neet veurbi-j!
Hee hef mi-j den weg en wezz'ne.
In zien lech kan'k wieter gaon.
Meer as dat heb'k neet van doon.
2.
Jezus laevet; Hee regeert,
an zien riek kump nooit een ende.
Hee hef 't Laeven mi-j eleerd,
brek den dood zien duust're bende.
Wat God toozeg zal Hee doon!
Meer as dat heb 'k neet van doon.
3.
Jezus laevet. Ovver 't graf
reket Hee mi-j ziene hande.
't Ni-je laeven dat Hee gaf
breg ne and're weld te stande.
Dat te weet'ne, heel gewoon,
meer as dat heb 'k neet van doon.
4.
Jezus laevet en Hee zeg:
"'k Bun de waorheid en het laeven
en ik bun veur ow de weg".
Daormet mag ik wieterlaeven.
Mot 'k ok deur den duustern gaon:
meer as dat heb 'k neet van doon.
R.B. (Winterswijk) (top)
31 Teggen den duustern, dén bots boetensleut
A.R. Smit
1.
Teggen den duustern, dén bots boetensleut,
al dee uns vri-j maakt, kindere van de vrae,
al de leu dee zeukt naar de rechte pae:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
2.
Teggen den duustern, dén wegmoffeln deut;
't doodschetersvolk,'t verdrieven met grof geweld
van tröppe leu, veur grötter heupe geld:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
3.
Teggen den duustern, vol niks-an-te-doon';
het volk laoten doeken en dood laoten bloon,
den minsten man misbroekt, in 't book deurdoon:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
4.
Teggen den duustern, dén uns wanen leut,
dat vri-jheid nargens maer op de wald besteet,
dat alle hoppe d'r op in rook vergeet:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
5.
Teggen den duustern, dén afremmen deut,
met mooi gepraot van waorde dee niks zegt,
de vrae opschoeft met zonder zicht op recht:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
6.
Teggen den duustern, dén zelenzwil heet,
vol waopentuug töt elkéén der stief van steet,
't soldaotendom teggen wat 't volk veursteet:
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
Vlam hoge op, bli-jen baoken met Paosen.
H.K. (Winterswijk) (top)
32 Wiej buugt ons diepe veur Oew neer
Gezang 231 Herrnhut ca. 1740/bij C. Gregor 1784
1.
Wiej buugt ons diepe veur Oew neer,
nuumt met ontzag oew name,
wiej eert Oew, Christus onze Heer,
met oew gemeente samen.
Dat elke macht, hoe groot, hoe stark,
in eerbied zich zal bugen
veur Oew Heer, die in woord en wark
bi-j ons van God getugen.
2.
Iej hebt bi-j God de schuld voldaon
veur ons, met lief en laeven,
zodat wiej vri-juut konnen gaon,
as koningskinder laeven.
Veur oew, de Koning van 't heelal,
zal al wat aosemt zingen,
het loflied van de schepping zal
töt in de hemel dringen.
3.
Iej, eerste telge uut de dood,
deur God töt zich enommen,
zölt op de wolken, vorst'lek, groot
éénmaol weer truggekommen.
Dan bunt de sluiers weg-edaon
en 't uur is an-ebrokken
da'w oog in oog met Oew zölt staon,
ok die Oew hef deurstokken.
4.
Hoe ras of drao de tied zal gaon,
dén dag zal ens verschienen,
de zonne, die dan op zal gaon,
ku'w an de kim' al ziene.
Jao roep het uut: Hie kump, Hie kump,
zing mensen, eng'len samen,
de grote Koning, zie Hie kump,
zing en zeg: amen, amen!
J.H. (Drempt) (top)
33 Wie laeft noe van de wind
Gezang 249 J. Crüger 1648
1.
Wie laeft noe van den wind,
dén anjeg van doorbaoven
en vol maakt 't hele huus,
woor knene bunt ebaogen;
dringt deur tut in het hatt',
in den verborgen hof,
braekt uut dan in een leed,
stig op tut God zien lof.
2.
Het vuur waor wie in deelt,
kump op de heufde dale,
de vonk dee aoversprunk
op dee geleuvet, alle.
Vuurvogel, vleeg vedan,
doeve van de Jordaan,
verstark den glood in ons
en blaos het feestvuur an.
3.
Wie teert op 't woord van God,
het brood, deur Um egeven,
dat zelf tut delen neugt
en krach gif en ni-j laeven.
Zingt dan en gef het deur,
deelt uut met volle hand
dit manna veur het hatt'.
teerkos veur ieder land.
J.B. (Gorssel) (top)
34 Brenk God alleneg noo de eer
Gezang 254 Geistliche lieder auffs new gebessert
und gemehrt, Leipzig 1539
1.
Brenk God alleneg noo de eer
en dank veur zien genade,
umm'dat gin kwaod van noo af meer
uns treffen kan en schaden.
God gif zien gunst an uns geslach.
Hee hef den vrae uns ware ebrach
den stried hef noo een ende
2.
Ow, Vader, dank' en prieze wi-j
en zinkt tot owwe ere.
I-j doot tot in de eeuwegheid
met vaste hand regeren.
Want neet te maeten is ow mach,
ow'n wille wordt direkt volbrach.
Zon Könnink is den Here!
3.
I-j, Jezus, dén den Christus bunt,
as God zien'n Zönne 'kommene.
I-j hebt genade uns egönd,
uns reddend an-enommene!
I-j, Lam van God, veur uns e-slacht't,
heurt unze ropen in den nach,
wi-j vraoget um erbarmen.
4.
O, Heil'gen Geest, uns heugste good,
as Treuster uns egevvene,
dank, da'w an't laeven en den dood
van Jezus deel mögt hebben!
Bewaart uns dan veur allen nood,
bliev' kort bi-j uns in angst en nood;
wi-j wilt op Ow vertrouwen!
R.B. (Winterswijk) (top)
35 Wi-j dankt Ow Heer, veur wat I-j hebt edaon'
Gezang 299 R.V. Williams 1872-1958
1.
Wi-j dankt Ow Heer, veur wat I-j hebt edaon'
veur al dee leu, dee't ons bunt veur egaon'.
Dee'w in gedachten mangs veur ons zeet staon.
Halleluja, halleluja!
2.
I-j bunt as lecht in langen, duustern nacht
veurop-egaone, hebt eur op-ewacht.
I-j hebt eur veileg bi-j Ow thuus ebracht.
Halleluja, halleluja!
3.
Zee hebt eur laevensdage, walbeschouwd,
wisse eur huus neet op los zand ebouwd.
Kwam 't der op an, zee hebt op Ow vertrouwd.
Halleluja, halleluja!
4.
Al is eur laeven hier dan ok veurbi-j,
veur Ow en ons heurt zee der vaste bi-j.
Wi-j wet ze in ow lecht. Daor bunt ze vri-j.
Halleluja, halleluja!
H.L. (Aalten) (top)
36 Jezus zal heersen vol van mach
Gezang 281 Psalmodica Evangelica 1789
1.
Jezus zal heersen vol van mach,
woor ok de zunne schienen mag.
Zien riek, dat reikt van strand tut strand,
hölt langer as de maone stand.
2.
En volk bie volk van heind' en veer
bezingt de leefde van den Heer.
De kinder zingt Um bli-j te moo
zien name deur eur lofleed too.
3.
Woor Hee regeert, daalt zegen neer,
wee vaste zit, krig vriejheid weer.
Vermeujden gif Hee eeuw'ge röst,
wee arm was, wordt doorvan verlöst.
4.
Laot al wat aom hef dan opstaon
en Um gaon eren veur zien daon.
De eng'len eert Um met eur zang.
Stem doormet in en breng Um dank.
J.v.T. (Gorssel) (top)
37 Zoas ne boer, dén meu van 't bouwen
Gezang 291 1543/Genčve 1551
1.
Zoas ne boer dén meu van 't bouwen,
naor 't ende van den dag verlangt,
met 't läöge stel naor hoes kump sjouwen,
Vieraovend mek en 't paerd oetspant,
zo zölt de leu doodmeu van 't zorgen,
waoran eur kracht is oet-ehöld,
verlenk'lek oetzeen naor den morgen,
waorop 't verdreet van eur afvölt.
2.
Al is dat ende ok verborgen
in 'n mot, waordeur gin oge kik.
God zal veur unze tookomst zorgen.
Veur wel geleuft, een ogenblik.
Noo priezet God! Hee zal uns gevven
ne baet're stae as in het graf.
Den angst veur 'n dood is oet-edrevven.
Dat is den troost dén 't kruus uns gaf.
3.
Dén vaste gleuft, steet völl' te wachten,
Christus zien waord is vasten grond.
Faelt 't monges kammeräö an krachten,
Hee steet rechtop as stark gebond.
Wat kan ooit ziene macht beparken,
het hele spil is zien bedrief.
Wat ziene leefde wil bewarken,
dat deut Hee bloos veur ow gerief.
4.
Dee hoppe mot uns lien verzachten.
Kom, reisgenoten, heb ow good.
Wel 't heil van Christus hef te wachten,
bunt barge vlak en zeeën vlood.
Den riekdom is neet af te maeten,
dee bli-jschop, dee 't verdreet oetbant.
Daor is het vrömd waen stomp vergaeten,
en wi-j, wi-j bunt in 't Vaderland.
H.K. (Winterswijk) (top)
38 Veur al dee leu, dee 't noo in owwen tied
Gezang 299 R.V. Williams 1872-1958
1.
Veur al dee leu, dee't noo in oowen tied
röst van eur wark, eurn langen aerdsen stried,
wilt wi-j Ow priezen, Jezus, veur altied.
Halleluja, halleluja!
2.
Eur' vastegheid, eur' fort en kracht was I-j.
In eur gevecht ston I-j eur altied bi-j.
Dwars deur den duustern löchten I-j eur bi-j.
Halleluja, halleluja!
3.
Laot owwe strieders zo 't gevecht angaon
as at de heil'gen 't vrogger hebt edaon',
laot eur, met eur, de krone neet ontgaon.
Halleluja, halleluja!
4.
Zee heurt bi-j ons zoat zee heurt bi-j Ow.
Wi-j zuwwelt deur. Veur eur zit het der op.
Want wi-j bunt ene, alle bu'w van Ow.
Halleluja, halleluja!
5.
En in den stried zo zwaor, 't gevecht zo lang,
klunk uut de wieten ovverwinningszang.
Dan krie'w waer mood en gaot der teggen an.
Halleluja, halleluja!
6.
In 't westen brök de golden zonne deur.
Veur trouwe strieders kump der röste, heur.
De vrae van' t paradies is noo veur eur.
Halleluja, halleluja!
7.
Mor nog kump der ne völle mooiern dag.
De strieders staot daor dan in al eur macht.
Den koning trök langs eur in volle pracht.
Halleluja, halluja!
8.
Van alle kanten, van de wiedste kust,
streumt ze deur golden paorten naor de röst'
en zingt veur Vader, Zönne, Heil'gen Geest.
Halleluja, halleluja!
H.L. (Aalten) (top)
39 Veur owwe warkers, dee vieraovend holdt
Gezang 299 R.V. Williams 1872-1958
1.
Veur oowe warkers , dee vieraovend holdt,
Ow trouw edeend hebt en Ow hoge holdt,
pries' wi-j oww'n name, heer, uns töt onthold.
Halleluja, halleluja!
2.
I-j wazzen grondsteen eur, ne vesting, kracht,
eurn övversten in zegerieken slag,
de löchte eur in 't duuster van den nacht.
Halleluja, halleluja!
3.
Dat owwe strieders hier zich mögget waern
as andern veur eur deen, den vi-jand kaern,
en net as zee met 'n zegekrans zich aern.
Hallelua, halleluja!
4.
Ezaegend dee, in naoberschop met God,
het hebt volbracht; deurmoggen is uns lot.
Toch bu'w as zee ok kindere van God.
Halleluja, halleluja!
5.
Al is den stried ok fel, den aorlog lang,
van wiedten klunk al zachtjes zegezang,
't mek zwakke krachten stark, licht unzen gang.
Halleluja, halleluja!
6.
Den aovend bleujt noo op in golden lecht,
de strieders krieget röst van 't hard gevecht,
de röst van 't paradies, zo was 't veurzegd.
Halleluja, halleluja!
7.
Noo kiek, nog mooiern dag vönk ééntieds an,
de strieders rieget zich, Hee kump der an,
den Könning kump; zee staot as enen man.
Halleluja, halleluja!
8.
Van 't ende van de wald, van waor neet al,
deur 'n toog van gold, streumt strieders zonder tal,
zingt too den Heer, den Könning van 't heelal.
Halleluja, halleluja!
H.K. (Winterswijk) (top)
40 Woo 'j God de Heer veurop ziet gaon
Gezang 305 Straatsburg 1539/Genčve 1551
1.
Woo'e God de heer veurop ziet gaon,
hef veur de mens' de dwang edaon,
mag hie an't lech weer kommen.
Hie troost het volk dat Um verwacht
en woor Hie sprekt door wödt de krach
van 't woord van God vernommen.
Zien Geest deurzut de valse schien
en löt ons de geheimen zien
van zien grote daoden.
Zo meuge wiej, zo 's Christus wil,
ons dag an dag gerös en still'
bloos op gena verlaoten.
2.
Oew woord Heer, is niet te weerstaon.
't Drif d'eeuwen op töt röst'loos gaon,
wat 'n mens ok wil verzinnen.
Waarn der, nao 't lek, gin waege meer,
door ko'w de tocht alleneg weer
deur het geleuf beginnen.
Iej maken 't veurgeslacht weer vri-j
en deien eur uut slaverni-j
in 't land woor 't goed is, kommen.
Hervorm dan ok ons laeven, Heer,
zoda'w deur stried en duuster haer
ens bi-j Oew thuus meugt kommen.
J.H. (Drempt) (top)
41 In Christus is gin west of oost
Gezang 308 A.R. Reinagle 1799-1877
1.
In Christus is gin west of oost,
in Hem gin zuud of noord;
in Hem bu'w één tut onzen troost,
vermaogschapt deur zien woord.
2.
Tutdat elk harte zich bevriejt,
in Hem gemeenschap vindt.
En 't is den dienst an Hem ewiejd.
dén allen samen bindt.
3.
En wee'j ok bunt, of woor vandan,
wie bunt noe één gezin.
Wee onzen Vader denen kan,
eert Hem zo as zien kind.
4.
Kom zuud en noord en west en oost,
priest Hem met woord en klank.
Den Heer regeert, gif hopp' en troost,
brengt Hem dan oewen dank.
J.v.T. (Gorssel) (top)
42 Iej Vader, bouwt Oew wonning hoog'
Gezang 321 Geistlicher lieder auffs new gebessert und gemehrt, Leipzig 1539
1.
Iej, Vader, bouwt oew woning hoog'
in 't lech, verborgen veur ons oog';
geef onze hand de zekerheid
um tegen de ofvalligheid
een huus te bouwen, dat ons zeg
dat oew geduld het alles dreg.
2.
Iej, Christus, den met onzen nood
het echte heilegdom in gaot,
Iej, hooksteen deur God zelf eleg
veur zien gebouw van leefd' en rech,
bouwoffer dat God gunsteg stemt,
waes Iej veur alles 't fondament.
3.
Iej, Geest, Iej, specie van de Kark',
hoo brodd'leg is ons metselwark;
hoo mager is het offer dat
wiej andraegt naor de nieje stad.
O Geest, voog onze harten saam'
tut 'n heileg huus veur Christus' naam'.
4.
Iej, heileg en Dree-eneg God,
den an 't begin en ende staot,
kom ons temeute van zo hoog'
en laot ons feesten veur oew oog'.
Breng ons an oewe taofel saam'
in 't huus ewiejd an oewen Naam'.
J.v.T. (Gorssel) (top)
43 Een rieken schat an wiesheid
Gezang 326 Gantz newe geystliche teutsche Hymnus
und gesang, Neurenberg 1527
1.
Een rieken schat an wiesheid
langt God zien woord ons an
't Gef op de reize klookheid,
want doormet kö'j verdan.
Zien woord is ons een lech
en elk dén in vertrouwen
doornaor zien laeven richt;
dén zal doorin anschouwen
den Heer zien angezich.
2.
O, God, geef ons toch oren
en hatten, dee verstaot
den riekdom van oew woorden
en zich doorop verlaot.
Zien woord röst mensen too
um zonder 't aoverwaegen
den smallen weg te gaon
en stille 't kruus te draegen
eur Heiland achternao.
3.
"De geesten dee mu 'j waegen",
gaf God ons zien gebod.
Dee 't woord neet könt verdraegen,
striedt tegen 't riek van God.
Dee bouwt op lösse grond,
eur huus zal vaste vallen,
umdat 't gin stutte vond.
Dan blik eur domme brallen
zo läög en ongegrond.
4.
Moor stelt zee eur vertrouwen
op 't woord uut God zien mond,
dan könt ze veileg bouwen
op dissen vasten grond.
Dat woord van God maakt vriej
van dienst an vrömde machten.
In 't woord ontdekke wiej
zien plannen en gedachten;
zien riek is ons naobiej.
5.
Iej, God, komt ons temeute,
a 'w luustert noor wa 'j wilt.
Wie riegt ons an oew veute,
en luustert door heel still'.
Geef, dat oew woord, o Heer,
van vrae, gena en laeven
neet läög terugge-keert,
moor rieke vrucht mag draegen
tut oewen lof en eer.
J.v.T. (Gorssel) (top)
44 Jezus, zee, wi-j alle bunt
Gezang 328 J.R. Ahle 1664/later gewijzigd
1.
Jezus, zee, wi-j alle bunt
veur ow waord bi-jene komm'ne.
Dat 't de rechte plaatse vundt
en in 't harte op-enomm'ne -
leert, uns laeven te verstaone
en an owwe hand te gaone.
2.
Met uns weten, uns verstand
könne wi-j neet oet de veute,
at I-j uns neet bi-j de hand
metnemp, 't grote lech temeute.
Zuuv're dräö in unze laeven
deen I-jzelf daorin te waeven.
3.
Owwen glans dén nooit vergeet,
lech oet lech, van God ekomm'ne.
Wat Ow in de waege steet,
laot dat worden weg-enomm'ne!
Laot uns baeten wat beteken'n
en bes in den hemmel reken.
R.B. (Winterswijk) (top)
45 Braeke-en-dele heit
Ick suchte sucht op sucht, 's-Hertogensbosch 1628
1.
Braeke-en-dele heit:
wunze dat, wie um 't aeve,
- bi-j alle naregheid -
brood het um van te laeve;
niemand veur gek verklaore
as hi-j de straot op trik
veur wie tot aover de ore
diep in de armoei stik.
2.
Braeke-en-dele is:
mins veur 'n mins te waeze.
Wie dat te völ af is
mot in de Biebel laeze.
Want het kan goed gebeure
da 'j op de lange duur
dudelek krieg te heure:
"Kaďn, waor is ow bruur?"
3.
Braeke-en-dele is:
't Hemelse brood op eerde:
Jezus die voedsel is
van d' allerhoogste weerde,
laeve veur alle minse,
heil en vergiffenis.
Laote wi-j daorum getuge
dat Hi-j verreze is!
J.B. (Duiven) (top)
46 Op welke heugte wi-j uns stelt
Ph. Nicolai 1599
1.
Op welke heugte wi-j uns stelt,
de leefd' allene is't dee telt,
den weg veur wee wil laeven!
Waor wi-j gin grote waorde spaort,
de leefde hef het leste waord;
zee geet niks oet de waege.
Hoppen, dreumen,
harter ropen, wieter lopen,
völle wensen,
leefde leefde mek ow mense.
2.
Wat God uns 't allermeeste gönt,
deur zienen geest dén tot uns kump:
mekaar in leefde vinnen'.
Wel leefde kent, dén laeft veurgood,
den geest van God gif stäödeg mood,
de tookomst mag beginnen!
Hande, harten,
zeuket, wachtet,
bunt te machteg,
warme leefde
störf neet, leefde heel zachtzinneg.
4.
Nooit raeket leefde nao zik too,
ze nump in denen wieter too,
verheugt zik in den ander.
Zee vundt begrip, is nooit tot las,
zee breg het laeven onderdak,
de leefde gif ow röste.
Dood te bovven,
duurzaam laeven
allerwaegen.
God eprezzen'.
Leefde wil Hee veur ow wezzen.
R.B. (Winterswijk) (top)
47 Waor man en vrouwe laeft in leefde
1543
1.
Waor man en vrouwe laeft in leefde
daor bunt ze beeld van God.
't Is in den vrae oet aere hande,
waor Hee evonn'ne wordt.
Zo wiezet zee nao het volmaakte:
de mens' in't ni-je lech,
waor uns het laeven veur mekare
ne wald an bli-jschop breg!
2.
God wol een leed, doo reep Hee mensen,
maken aer man en vrouw'.
Aer laeven is: mekare helpen.
Veur God een fees van trouw!
Zee deelt het laeven met mekare,
deelt bli-jschop en verdreet.
Mekare neump zee zik bi-j name,
zo 't Adam Eva dee.
R.B. (Winterswijk) (top)
48 God dén den anvank is
Gezang 369 B.M. Huijbers
1.
God dén den anvank is,
dén stof tot laeven brach,
de mens' neet 'lene leet
en zo gelukke gaf.
Hee deut den weg ow gaon,
van noo af man en vrouw',
in brood en wien dan één
en in ow waord van trouw.
2.
Zo at in het begin
een mens' gin antwaord vundt,
at neet een ander mens'
zik an zien laeven bundt,
zo mög i-j wietergaon,
in leed en bli-jschop één,
mekare 't naoste staon
naor geest en lichaam één.
3.
Zo at dan twee an twee
de mens' tot 't ende geet
en heel den langen weg
God altied naost em steet;
zo zal Hee met ow gaon
in laeven en in dood.
't Geheim van ow bestaon
is Hee in wien en brood.
R.B. (Winterswijk) (top)
49 Now d' eerste kleuren zichtboor wodt
S. Webbe 1782
1.
Now d' eerste kleuren zichtboor wodt
van 't margenlech, bidt wiej töt God
of Hie, bi-j al wa'w doet of laot,
vandage ons wil waarn veur kwaod:
2.
dat onze mond gin weurde sprekt
die hadder nog as deurne stekt;
ons oge zich niet hecht an 't kwaod;
da'w doof zölt waen veur loze praot;
3.
dat Hie wil zuuv'ren ons gemoed
zoda'w gin domme dinge doet,
gin greutsegheid ons aovermant,
da'w spiez' en drank nemt met verstand.
4.
Zoda'w, at straks weer geet de dag
en in zien plaatse kump de nach,
met een geweten zonder smet
ons stelt veur God met dankgebed.
5.
Lof God de Vader op zien troon,
lao'w priezen ok zien een'gen Zoon
en ok zien Geest die Trooster heit,
now en in alle eeuwegheid.
J.H. (Drempt) (top)
50 Lof Oe, mien Heer, ok dissen nach
Gezang 387 Th. Tallis 1567/ Ravencroft's Psalter 1621
1.
Lof Oe, mien Heer, ok dissen nach
veur 't lech, dat Ie hebt an-ebrach.
Bescharm mie, Heer, spreid aover mie
de vleugels van oew heerschappie.
2.
Um wille van oew Zönn' zien dood
vergeef mie, Heer, wa'k dee an kwaod.
Da'k zo de vrae weer vinden mag
en röst' an 't ende van den dag.
3.
Verdrief mien angs, Heer, veur het graf,
leer mie 't as slaop zeen, neet as straf,
leer mie, dat as ik starven gao,
ik wete, dat ik op zal staon.
4.
O Heer, waes mie tut steun en stut,
dat depen slaop mie d'ogen slut,
zoda'k den gansen niejen dag
Oe geerne deen met alle krach.
5.
As 's nachs den slaop neet kommen wil,
leer mie dan luustern, maak mie stil.
Laot mie neet aover an de mach
van kwaode machten in den nach.
6.
De dreume gaot eur eigen weg,
nem toch van mie eur dreiging weg.
Verjaag de wulve van oew schaop,
ik bun zo kwetsbaor as ik slaop.
7. Pries God, dén allen zegen gef!
Pries Um dan, al wat aodem hef!
Pries eerd' en hemel op dit fees!
Pries Vader, Zönn' en Heilgen Gees!
J.v.T. (Gorssel) (top)
51 De zilverwitte maone
Gezang 391 J.A.P. Schulz 1790
1.
De zilverwitte maone
is staoteg op-egaone;
de held're starren lacht.
Tussen de donk're beume,
die zwiegend staot te dreumen,
henk damp: een witten wollen vacht.
2.
De mot lig op de weie
as 'n lichte donzen spreie
en gif zo'n milden rös,
dat is verstild het klagen.
De zörg van alle dage
löt in de slaop het hatte lös.
3.
Zie door de maone straolen,
ze is now half verschaolen,
iej ziet eur volheid niet.
Zo bunt der völle dinge
wo'w dries met ummegingen
umda'w de helft' der van moor ziet.
4.
Wiej die zo mooi könt praoten,
wat is ons doen en laoten?
Te vake is 't verkeerd.
Jao, ons gedachtenspinsel
is meestieds loos verzinsel
en de verdaone tied niet weerd.
5.
God, breng ons in gedachten
wa'w van Oew meugt verwachten,
dit aardse geet veurbi-j.
Leer ons gewoon te laeven,
doe ons 't geluk belaeven
van kind waen, onbezörgd en bli-j.
6.
An 't ende van dit laeven
laot 't starven dan zo waezen
dat het mensweerdeg is.
A'J ons hebt weg-enommen,
laot ons bi-j Oew dan kommen
woor eeuw'ge vrae en röste is.
7.
Wiej gaot now slaopen Vader,
de duusternis krup naoder.
Kold is de aovendwind.
Wil ons al 't kwaod vergeven,
met liefde ons umgeven,
ok ieder die wiej näöst ons vindt.
J.H. (Drempt) (top)
52 De maon' is op-egaone
Gezang 391 J.A.P. Schulz 1790
1.
De maon' is op-eagone,
de staerne staot te straolne
deep' in den klaoren nacht.
De buske staot te zwiegen.
En ovver 't brook zee'j stiegen
ne mot, ne daeken, wit en zacht'.
2.
Gelude bunt verklonken.
In 'n oelenvloch verzonken
lig noo de stille weld.
Met ow verdreet en zorgen
bun i-j noo zo eborgen,
dat z'ow neet wakker hollen zölt.
3.
Kiek daor de maon' es drieven!
't Liekt bloos ne halve schieve.
Toch is ze rond en heel.
Zo bunt der völle zaken,
wao'w ernst met mosten maken,
maor dee'w joo geels neet ovverzeet.
4.
Greuts is 't, zo 't wi-j ons veurdoot,
mor wat is 't dan, wa'w good doot?
Wat beelde wi-j ons in?
Wat hef ons drok gedote,
in 't kleine en in 't grote,
uutendeleke dan veur zin?
5.
Heer, laer ons in te zene,
- wat ok de weld wil beden -:
dit laeven geet veurbi-j.
Help ons gewoon te waene,
veur Ow hier op de aerde
as kind te laeven, frank en vri-j.
6.
A'w éénmaol dan mot starven,
gef ons dan ow erbarmen:
gef ons ne zachten dood.
Laot ons dan vol vertrouwen
op owwe leefde bouwen,
dee't um ons is ok in den dood.
7.
Lao'w ons te slaopen leggen
en rösteg "Amen" zeggen.
De aovendwind is kold.
Heer, waar ons veur het kwaode
en laot ons rösteg slaopen,
en ok den naober, zeek en old.
H.L. (Aalten) (top)
53 Blief bie mie Heer, wanneer den aovend völt
Gezang 392 W.H. Monk 1823-1889
1.
Blief bie mie Heer, wanner den aovend völt,
wanneer 't duuster wordt in bos en veld.
As alle and're hulpe wik van mie,
o groten Helper, blief Ie dan bie mie.
2.
Häösteg vervleegt de dage van 't bestaon.
Bliejdschop vervlög en glorie zal vergaon.
Oftakeling breg ons de laevenstied,
moor Ie, dén nooit verandert, blief bie mie.
3.
Oe heb ik neudeg stäöreg dag an dag.
Wee anders kan der brekken 't kwaod zien mach?
Wee leidt en schoort der better, Heer, as Ie?
In kwao en goeie dage, blief bie mie.
4.
'k Vreze gin viejand, as Ie hulpe beedt.
't Kwaod dut mie niks, verdreet verbittert neet.
Woor is noo dood en graf oew heerschappiej?
Ik aoverwinne, as Ie blieft bie mie.
5.
As ik mut starven, geef mie deur oew kruus
starkte en lech op weg naor 't Vaderhuus.
Oew dag brek an, de nach is dan veurbie.
In dood en laeven, Heer, blief mie naobie.
J.v.T. (Gorssel) (top)
54 O God, I-j heelpen d' eeuwen deur
Gezang 397 Supplement to the New Version 1708
1.
O God, I-j heelpen d'eeuwen deur
onz' olden in eurn stried.
Waes ok veur ons, wa'J waarn veur uer:
huuskommen veur altied.
2.
Dee heilegen uut vrogger tied,
zee waarn daor wisse van.
Ok wi-j geleuft in onzen stried:
van Ow kö'w van op an.
3.
Aer van de weld joo hemelwied
't gebonte ston en zo,
heurn alle macht en ruumt' en tied
al altied an Ow too.
4.
En duzend eeuwen dee zee I-j
as ne vergangen dag.
Ne schemme is 't. Dee vlög veurbi-j.
Ne glimp, ne ogenslag.
5.
De tied dreg op zien' stäör'gen streum
zien' kinder uut de tied.
Ze wordt vergaeten - as ne dreum.
Dén bu'j joo 's morgens kwiet.
6.
O God, I-j heelpen d' eeuwen deur
onz' olden in eurn stried.
Blief ok veur ons, wa'J waarn veur eur:
huuskommen veur altied.
H.L. (Aalten) (top)
55 Deur gode machten, trouw en still' umgevven
Gezang 398 A.C. Schuurman
1.
Deur gode machten, trouw en still' umgevven,
veul'k mi-j geröst, etreust, heel wonderbaor.
Met owleu wi'k zo disse dage laeven,
met owleu ingaon in het ni-je jaor.
2.
Het olde zaer, wil ons dat nog benauwen,
drukt ons den slimmen tied met alle macht,
gef ons verschrikte harte dan vertrouwen
in 't heil wa 'J zelf ons hadden too-edacht.
3.
En wil I-j ons den bittern beker langen
van 't lieden vol tot bovven an den rand,
dan nemme wi-j um zonder ons te bangen
dankbaor uut owwen goden, leven hand.
4.
Maor wil I-j ens ons nog waer wille gönnen
an disse weld en an eurn zonneschien,
zö'w wat ewest is, neet vergaeten können,
wieter ons hele laeven van Ow waen.
5.
Laot warm en stille noo de kaersen branden,
dee'J hier in onzen duustern hebt ebracht.
Breng, at het kan, in vrae ons bi-j mekaarne.
Wi-j wet het joo: ow lecht schient in den nacht.
6.
Wordt um ons haer de stilte stäöreg deper,
laot ons dan heurn den vollen, depen klank
van wee der um ons haer staot, neet te zene:
al owwe kinder met eur lofgezang.
7.
In gode machten wonderbaor eborgen,
verwachte wi-j geröst wat kommen mag.
God is met ons van 'n aovend tot den morgen,
is wisse met ons, elken ni-jen dag.
H.L. (Aalten) (top)
56 Uren, dage, maonden, joren
Herrnhutterse melodie begin 18e eeuw
1.
Uren, dage, maonden, joren,
gaot as jacht ze op de wind.
Gist'ren wa'w nog pas geboren,
spöllen wiej nog as een kind.
Margen bu'w al al old van dagen,
zie'w nao hoe het vrogger was.
En doortussen lig vandage,
't heden met zien lust en last.
2.
Al ons warken en ons streven,
al ons jagen nao geluk,
kan gin vastegheid ons geven,
alles is vergankelek.
Het maakt niks meer uut in 't leste
of wiej arm bunt of heel riek',
want een doodshemp hef gin tesse,
a'w in 't graf likt bu'w geliek !
3.
Liefde die hef echte weerde
in dit laeven bi-j de dag:
da'w mekare könt anveerden,
welk verschil d'r ok waezen mag;
dat ons ongewisse laeven
is geborgen in Gods hand;
en dat niks, gin dood of laeven,
ons van Um ooit scheiden kan.
4.
Zand dat tuist oew uut de hande,
vastehollen ku'j het niet.
Zo kent ok de tied gin banden,
al bu'j zuneg op oew tied.
Hoe'j het anlegt, 't is um 't aeven,
eenmaol is 't oew lesten dag.
Bid en wark dan dat oew laeven
niet onnutteg waezen mag.
J.H. (Drempt) (top)
57 Brenk God noo unze ere
Gezang 409 16e eeuw/lezing E.K.G.
1.
Brenk God noo unze ere,
wi-j mögget bi-j Em heurn!
Want Hee is unzen Here,
wat kan uns nog gebeurn?
Liek't unze krach te braeken'
is uns de vrach te zwaor,
wi-j mögget op Em raeken,
Hee, unzen God, is daor!
2.
God hef ow an-ewezzen
't geleuve ow ebouwd
Hee hef zien waord egevven'
an wel op Em vertrouwt:
dat Hee ow krach zal gevven,
umm'tunen met ne wal,
zodat wel met Em laevet
het vaste winnen zal.
3.
Ne vrouwe zol vergaeten
aer kind, dat zee ooit droog?
Der niks van willen weten,
wanneer dat nao aer vroog?
Hoo slim 't ow ok mag raken
a'j moder neet meer zeet,
God wil 't zo met ow maken,
dat Héé nooit van ow geet.
4.
Laot ow neet onder kriegen,
wilt stäödeg wietergaon.
Den teggenstand zal zwiegen,
want Hee zal naost ow staon.
Wel lien mot, mag dit marken:
bi-j God is 't al bekend,
Hee wil oww' krach verstarken
met waord en sacrament.
5.
Daorumme noo neet zeumen,
wi-j vangt uns lofleed an.
God zal zien wezzen teunen,
Hee zut vol leefd' uns an.
Mekare op-edraegen'
zo vraoge wi-j van Em:
gef, Heer, uns owwen zaegen
deur alle tieden hen.
R.B. (Winterswijk) (top)
58 Wat God dut dat is goed edaon
Gezang 432 S. Gastorius? 1681/ Nürnbergisches Gesang-Buch 1690
1.
Wat God dut dat is goed edaon,
zien will' is wies en heileg.
'k Wil an zien hand deur 't laeven gaon,
dén hand die leidt mien veileg.
In nood en rouw blif Hie mien trouw,
jao, Hie mien God en Here
blif eeuweg wies regeren.
2.
Wat God dut dat is goed edaon,
Hie is mien lech, mien laeven.
'k Wil vol vertrouwen met Um gaon
bi-j dag of nach um 't aeven.
Want 'k wette dat, in vreugd' en smart,
ik bi-j mien God mag schulen,
zien arme um mien vulen.
3.
Wat God dut dat is goed edaon,
ik kan niet anders zeggen.
Ik wet dat Hie, a'k dood zal gaon,
zien hand op mien zal leggen.
Is God bi-j mien dan kan ik pien'
en duusternis verdragen:
Ik zal zien lech zien dagen.
J.H. (Drempt) (top)
59 Ik hebbe vasten grond verworven'
Gezang 440 J.B. König? 1738
1.
Ik hebbe vasten grond verworven',
waor ik veurgood mi-j hebbe 'hecht;
Want Christus hef veur uns estorven' -
een eeuweg fundament eleg.
Zol ok de ganse wald vergaon,
altied blif dissen grond bestaon.
2.
Dit is het eeuwege erbarmen
wat kwelleke te vatt'ne is.
Het bunt zien harte en zien' arme,
waor veur uns altied plaatse is.
Hee neugt wel faelt en mek 't waer good
met dee, wel Em het slimst' andoot.
3.
Dat allen duustern is verzwon'ne,
veur ins en altied weg-edaon',
de krach van 't oordeel weg-enomm'ne,
- könne wi-j dat geheim verstaon? -
Dit hef zien starven uns ebrach:
barmhartegheid van dag tot dag.
4.
Hierop kan ik geleuveg bouwen,
getreust, wát mi-j ok ovverkump;
mi-j 't Vaderharte anvertrouwen,
schoons duustern mi-j soms 't oetzich nump.
Mi-j wöcht, ik weet' dit vaste noo,
barmhartegheid bes 't ende too.
R.B. (Winterswijk) (top)
60 O Jezus, hoo vertrouwd en good
Gezang 446 A.R. Reinagle 1799-1877
1.
O jezus, hoo vertrouwd en good
klunk miej oew naam in 't oor.
Ie geeft mie stäödegan weer mood
en redt uut groot gevoor.
2.
Oew name, dee de wonden heelt
en ons as manna starkt,
dee onze nood en zunde deelt
en onzen geest verstarkt.
3.
Mien Schepper, mienen held en vrend,
mien koning en profeet,
mien priester, dén de schuld wegnemt,
mien laeven met miej geet.
4.
Al wat ik wille, wat ik doo,
het is zo zonder glood;
moor a 'k op Oe mien oge slao,
dan bun 'k vol goeien mood.
5.
Al bun Ie noe nog neet te zeen
in onzen duustern nach,
ik meld' oew kommen iedereen,
umdat ik Oe verwacht.
6.
Ik rope oewe leefde uut
tut an mien' lesten aom.
Laot oewe name as muziek
veurgood dan met miej gaon.
J.v.T. (Gorssel) (top)
61 Gevvet owwen zaegen
Gezang 456 Chr. Gregor 1784
1.
Gevvet owwen zaegen
uns op unze waege; (aer op aere waege)
zeet uns an, wiezet den weg (aer)
heel uns laeven met ow lech! (aer laeven)
2. Heer, doot uns belaeven (aer)
owwen vrae in 't laeven.
Gevvet wieter dag en nach,
uns, van owwen Geest de krach. (aer)
3. Amen, amen, amen!
Laot' wi-j neet beschamen
Jezus Christus, unzen Heer.
Amen God, ow name eer.
R.B. (Winterswijk) (top)
(Den tekst tussen de häökskes is te gebroekene bi-j ne trouwdienst.)
62 Pries den Koning heel mien wezen
Gezang 460 J. Goss 1800-1880
1.
Pries den Koning heel mien wezen,
i-j bestaot in zien geduld,
want ow laeven is genezen
en vergeven owwe schuld.
Pries den Koning, pries den Koning,
to'j Um teggenkommen zölt.
2.
Pries Um met de veurgeslachten,
nemp zien leefde dankbaor an.
Vrae en zegen staot te wachten
wel wil schulen in zien hand.
Pries ow'n Vader, pries ow'n Vader,
tot an owwen dood vedan.
3.
Jao, hee spaort ons en Hee redt ons.
Hee kent onze minne kracht.
Hee bewaart ons en Hee redt ons
van den duvel en zien macht.
Pries ow'n Heiland, pries ow'n Heiland,
dén het lecht is in den nacht.
4.
Rap vergaot de mensenkinder,
as de blomen op het veld.
God alleen blif onverminderd,
stäöreg deur den starken held.
Pries den Heer van dood en laeven,
Um, dén onze dage telt.
5.
Eng'le, zingt noo jao en amen,
met den Koning oog in oog.
Zonne, maone, buugt ow samen,
en i-j staerne, hemelhoog.
Pries ow'n Schepper, pries ow'n Schepper,
pries Um, dén ons höldt in 't oog.
J.K. (Dinxperlo) (top)
63 Pries, mien hatte, 'n Hemelkoning
Gezang 460 J. Goss 1800-1880
1.
Pries, mien hatte, 'n Hemelkoning;
breng oew hulde, buug oe neer.
Kom verlöst noe in zien woning,
zing Um eeuweg lof en eer.
Halleluja, halleluja
Oe de glorie, eeuw'gen Heer.
2.
Pries Um veur zien grote goodheid,
dee Hee eeuwenlang ons gaf.
Pries Um stäöreg veur zien grootheid,
gauw vergevend, drao met straf.
Halleluja, halleluja,
Um, getrouw tut aover 't graf.
3.
Hee ontzut, Hee spoort ons allen,
want Hee weet, hoo slok wie staot;
zal ons vast neet laoten vallen,
redt ons van de mach van 't kwaod.
Halleluja, halleluja,
gif gena in woord en daod.
4.
Eng'len brengt Um lof en ere,
Ieleu, dee Um stäöreg zeet.
Heil'gen buugt oe veur den Here,
kleur of ras, dee geldt hier neet.
Halleluja, halleluja,
Pries den Eeuw'gen met oew leed.
J.v.T. (Gorssel) (top)
64 O Vader, onzen lieven Heer
Gezang 463 F. Ch. Maker 1887
1.
O Vader, onze lieven Heer,
vergeef ons dom gedoe,
stek ons in 't ni-j en leer ons weer
um echt te laeven: töt oew eer,
in diep ontzag veur Oew.
2.
Oew woord, oew roep he'J doen verstaon
an 't Galilese meer,
geef da'w op 't neugen acht zölt slaon
en stille met Oew met zölt gaon
in goed vertrouwen, Heer.
3.
O diepe rös door an het meer,
die stilte door rondum.
Toe Jezus knielen, lei Iej, Heer,
oew eeuw'ge vrede op Um neer,
oew liefde sprok töt Um.
4.
Leg rös op ons as dauw, zodat
al ons gemattel stökt,
dat spanning wiekt en heel ons hart
nao Oew uutgeet en maak dan dat
oew vrae ons eigen wödt.
5. Laot oewen koelen aosem gaon
deur onzen heiten smach,
zoda'w, van kwaojen drif ontdaon,
deur vuur en wind hen zölt verstaon
oew stemme still' en zacht.
J.H. (Drempt) (top)
65 I-j geft ons völle dinge
Gezang 465 J.G. Bastiaans 1868
1.
I-j geft ons völle dinge.
I-j bunt der altied waer
met owwe zaegeningen,
I-j, onzen God en Heer.
I-j goat met ons de waege
deur 't hele laeven haer
en blieft ons stäöreg haegen,
al zee'w 't ok mangs neet maer.
2.
Altied wi'J naor ons luustern,
dat he'J ons zelf ezegd.
Zelfs deur den diksten duustern,
daor wies I-j ons ne weg.
I-j wet, hoo't wi-j der veur staot.
I-j staot neet an de kant'.
In leu dee't met ons met gaot,
nem I-j ons bi-j de hand.
3.
I-j laot ons neet verkeulen,
hoo duuster 't is en kold.
Altied waer lao'J ons veulen,
dat I-j van mensen holdt.
In leu dee't eure arme
ons um de scholders legt,
veule wi-j owwe warmte,
zee'w in den duustern lecht.
4.
Wi-j wilt 't Ow aerlek zeggen:
Wi-j doot het lang' neet good.
Den pröttel kump ons teggen.
Wi-j doot de weld haost' dood.
Wi-j wilt ze veur Ow leggen,
al onze schold en nood.
I-j komt ons dan integgen
met owwe leefde groot.
5.
Laot ons dan van Ow hollen,
zo as I-j van ons holdt.
Dan wordt 't hier uut te hollen,
dan is 't neet maer zo kold.
Laer ons da'w in den andern
Ow zelf veur ons zeet staon.
En laer ons met den andern
den weg van Ow te gaon.
H.L. (Aalten) (top)
66 Iej, eeuw'ge Vader, die bewaart
Gezang 467 J.B. Dykes 1823-1876
1.
Iej, eeuw'ge Vader, die bewaart,
met starken arm de zee bedaart;
de oceaan, zo diep' en wied,
wies Iej de grenz' van zien gebied.
Verheur ons bidden veur die gunt
op zee in storm en onti-j bunt.
2.
Iej, Redder, nao oew machteg woord
heb wind en golfgeweld eheurd.
Het schoemend meer droeg Oew gedwee,
Iej sliepen g'rös bi-j hoge zee.
Verheur ons bidden veur die gunt
op zee in storm en onti-j bunt.
3.
Iej, Heil'ge Geest, de zee zo row
hol Iej as bruudsel onder Oew.
Het groot kabaal dat slao Iej neer,
geeft lech en vrae en laeven weer.
Verheur ons bidden veur die gunt
op zee in storm en onti-j bunt.
4.
Drieënegheid van liefd' en kracht,
schild dat bescharmt veur d' aovermacht
van vuur en storm en al het kwaod,
bewaar eur alle woor ze gaot.
En dat mag klinken, altied weer,
een lof- en danklied töt oew eer.
J.H. (Drempt) (top)
67 Maak, da'k met mien laeven, Heer
Gezang 473 J.H. Knecht 1799
1.
Maak, da'k met mien laeven, Heer,
owwen name brenge aer.
Maak, dat ik met miene tied
Ow wil priezen veur altied.
2.
Maak, da'k miene hande stark
make veur ow leefdewark.
Maak, da'k miene veute zet
op de waege van ow wet.
5.
Maak, da'k met mien wille, Heer,
owwen wil doo maer en maer.
Maak, dat ok mien hart gewoon
denen wil as owwen troon.
6.
Maak, da'k miene zond' en schuld
too-vertrouw an ow geduld.
Maak, da 'J mi-j, ow köppeg kind,
toch op owwe waege vindt.
10.
Maak, dat miene leefde, Heer,
Ow wil denen maer en maer.
Maak, da'k met mi-jzelf, o Heer,
bloos wil laeven tot ow eer.
H.L. (Aalten) (top)
68 Doo, Geest des Heren, hoppe uns leren
Gezang 477 G. Gastoldi 1591
1.
Doo, Geest des Heren, hoppe uns leren,
leefde, g'leuve deur owwe kracht!
Laot I-j uns delen vrae dén kan helen
veur ne wereld dee Ow verwacht!
Wi-j mögget zingen van grote dinge,
mögget ontvangen wat wi-j verlangen:
met Christus op te staon! Halleluja!
Mögget belaeven eeuwegheidslaeven
at wi-j verrezzen bi-j Em zölt wezzen,
dén uns is veur-egaon. Halleluja!
2.
Wat kan uns scha doon? Van Ow verjagen?
Leefde, groter as uns verstand.
Niks zal uns kwaod doon, hoo wi-j ok klagen,
I-j holdt vaste uns bi-j de hand.
I-j hebt ewonn'ne wat wi-j neet konnen.
I-j, dén op eerde machteg, met weerde
straks unzen Könnink bunt! Halleluja!
I-j, unzen Here laot triumferen
wel naor Ow heten, deur Ow mag weten,
dat wi-j Gods kind're bunt! Halleluja!
R.B. (Winterswijk) (top)
69 O, leefdevollen, eeuw'gen God
Gezang 481 J. Schop 1641/gewijzigd
1.
O, leefdevollen, eeuw'gen God,
op Oe röst heel ons laeven.
Maak dat wi-j stäödeg 't laevenslot
in oewen hand wilt geven;
maak dat wi-j 't zolt op eerde bunt,
't lech veur de leu kloor as de zunn';
laot ons oew woord ontvolen,
altied veur ogen holen.
2.
Maak van ons daoders van oew woord,
van oewen vrae getugen.
Wee twiefelt, volgt met ons oew spoor,
woorvan hee of wol bugen.
Maak dat wiej trouw den weg opgaot
naor eur, dee nog van wieten staot;
lao 'w neet te good ons menen
um anderen te denen.
3.
Leer ons oew leefde wied en zied
oetdraegen in oew name,
zodat wiej neet deur onzen stried
dee leefde zölt beschamen.
Maak dat de leu deur onze dao'n
't verbond van leefde meugt verstaon,
laot onze laevenswieze
op oew genade wiezen.
4.
Wiej dankt Oe, Heer, o leefde groot,
dat Christus is ekommen.
Wiej hebt in zienen starvensnood
oew deepste woord vernommen.
Dat woord klunk deur, het sprek met mach
en het wodt alverdan volbrach,
woor leu oew leefd' en name
in daoden wilt beamen.
J.v.T. (Gorssel) (top)
70 Heel 't gewölfte, Here God
Gezang 483 Hundert...Arien, Dresden 1694/ Geistreiches Gesang-Buch, Darmstadt
1698
1.
Heel 't gewölfte, Here God,
deut veur Ow zik beugen.
I-j kent unze laevenslot
en uns klein geleuven.
Unzen mood
is neet groot.
Leerty uns te vertrouwen
meer op Ow te bouwen.
2.
Vake gao 'w alleen op weg
zonder owwen zaegen.
Gaot bi-j eigen steernenlech
monges wond're waege.
Maor dat lech
deuvet weg,
schoons at 't leek te flonkern,
stao wi-j in den donkern.
3.
Laot I-j wel an 't dwaelen geet
oet de hande vallen?
Mis I-j unze wald dan neet
bi-j dee doezendtallen?
Maket lech
unzen weg,
umm' uns pad te gaone,
neet alleen te staone.
4.
Christus, klaore steernenlech,
helder, neet te deuven.
Blievet bi-j uns, gaot neet weg!
Doot uns toch geleuven
dat ok wi-j
ooit heel bli-j
bi-j de hand enommen
in ow riek zölt kommen!
R.B (Winterswijk) (top)
71 Waorumm' mos ik oww' stemm' verstaon
Gezang 484 15e eeuw/Das Gross Kirchen Gesangbuch, Straatsburg 1560
1.
Waorumm' mos ik oww' stemme verstaon?
Waorumme mo'k naor Ow hen gaon
langs zukke vrömde pade?
In' t blood bracht I-j
dee onröst mi-j.
Heer, neum I-j dat genade?
2.
I-j maakt mi-j al maer vrömdeling.
Vervrömd I-j mi-j dan, ding veur ding,
van 't zo vertrouwde olde?
Verduld nog too,
mien God, mag 'k noo
mi-j zelf neet ens maer hollen?
3.
Want ik zee veur mi-j kruus nao kruus
langs mienen weg, gin enkel huus
waor'k röste nog zol kriegen.
Kom'k zo wal echt
bi-j Ow terecht',
mö'J mi-j wal gaerne lieden?
4.
Spraek I-j dan in mien harte, zeg,
dat het zo good is, dat dén weg
deur Jezus ok egaon' is;
dat 't naor ow land
van elke kant'
neet wied veur mi-j te gaon is.
H.L. (Aalten) (top)
72A Zolang de huze nog bewoond zun
Gezang 488A 1543/La forme des prieres et chantz ecclesiastiques, Straatsburg
1545
1.
Zolang de huze nog bewoond zun,
zolang de waereld um mien laef,
zolang zal ik alvas beloond zun.
'k Bun dankbaor veur wa 'J now al gaef.
2.
Zolang de minse met mien praote,
zolang as wi-j ons goed verstaon,
zolang zal ik het ech niet laote
te danke veur wa'J heb gedaon.
3.
Gi-j maak ow zörg um kleine zake.
Gi-j gaef de bloeme zelfs een kleur.
O, Heer, wi'J ook ens mien aanrake,
vaak stao 'k der zo alleneg veur.
4.
Daorum mot alles hoog Ow prieze,
ow goedheid het ons veurtgebrach.
Vader, wi'J mien steeds duud'lek wieze,
wa'J op dees aard van mien verwach.
B.E. ('s-Heerenberg) (top)
72B Zolang de huze nog bewoond zun
Gezang 488B Tera de Marez Oyens
1.
Zolang de huze nog bewoond zun,
zolang de waereld um mien laef,
zolang zal ik alvas beloond zun.
'k Bun dankbaor veur wa 'J now al gaef.
2.
Zolang de minse met mien praote,
zolang as wi-j ons goed verstaon,
zolang zal ik het ech niet laote
te danke veur wa'J heb gedaon.
3.
Gi-j maak ow zörg um kleine zake.
Gi-j gaef de bloeme zelfs een kleur.
O, Heer, wi'J ook ens mien aanrake,
vaak stao 'k der zo alleneg veur.
4.
Daorum mot alles hoog Ow prieze,
ow goedheid het ons veurtgebrach.
Vader, wi'J mien steeds duud'lek wieze,
wa'J op dees aard van mien verwach.
B.E. ('s-Heerenberg) (top)
73A Zolang het leu gif op de aerde
Gezang 488A 1543/La forme des prieres et chantz ecclesiastiques, Straatsburg
1545
1.
Zolang het leu gif op de aerde,
zolang de wald nog vruchte gef,
zolang bust Dow van uns de Vader,
wi-j danket Di-j veur al wat laeft.
2.
Zolang de leu nog waorde broeket,
zolang wi-j veur mekaar bestaot,
zolang zast Dow uns neet ontbraeken,
wi-j danket Di-j oet Jezus' naam.
3.
Dow vaorst de vögg'le in de beume.
Dow trökst de blomen an op 't veld.
O Heer, Dow bust mien onderkommen
en al mien dage bunt eteld.
4.
Dow bust uns lech, uns eeuweg laeven.
Dow redst de wald joo van den dood.
Dow hest dien Zönne uns egevven,
zien lichaam is het laevend brood.
5.
Daorum mot alles Di-j anbidden.
Dien leefde hef het all' ebracht.
Vader, Dow zelf bust in ons midden,
o Heer, wi-j bunt van dien geslacht.
H.K. (Winterswijk) (top)
73B Zolang het leu gif op de aerde
Gezang 488B Tera de Marez Oyens
1.
Zolang het leu gif op de aerde,
zolang de wald nog vruchte gef,
zolang bust Dow van uns de Vader,
wi-j danket Di-j veur al wat laeft.
2.
Zolang de leu nog waorde broeket,
zolang wi-j veur mekaar bestaot,
zolang zast Dow uns neet ontbraeken,
wi-j danket Di-j oet Jezus' naam.
3.
Dow vaorst de vögg'le in de beume.
Dow trökst de blomen an op 't veld.
O Heer, Dow bust mien onderkommen
en al mien dage bunt eteld.
4.
Dow bust uns lech, uns eeuweg laeven.
Dow redst de wald joo van den dood.
Dow hest dien Zönne uns egevven,
zien lichaam is het laevend brood.
5.
Daorum mot alles Di-j anbidden.
Dien leefde hef het all' ebracht.
Vader, Dow zelf bust in ons midden,
o Heer, wi-j bunt van dien geslacht.
H.K. (Winterswijk) (top)
74 In vars getrokken voren
J. Crüger 1653
1.
In vars getrokken voren
lig kiemend zaod dat zwelt
tötdat, uut nach geboren,
het gruun zich riegt op 't veld,
woor halmen uut zölt grujen
woorin zich aorne spint,
de zonne dut ze blujen,
ze riept in weer en wind.
2.
Moor in die vruchtb're akker
lig ok den onkruudkoorn
die gruujt, uut schiendood wakker,
töt diesel of töt doorn.
De nog zo meepse planten *
raakt in het roet verstrikt;
verdrukt van alle kanten
verkwient ze en ze stikt.
3.
Moor niet um te verkommen
is 't zaaizaod op-egaon,
de boer die zal gauw kommen
en 't onkruud ummeslaon.
De diesels, uut-etrokken,
verzavelt op het land,
de deurns wodt af-estokken
en op een hoop verbrand.
4.
Gewas kan pas gedi-jen
at 't ruumte krig en lech.
Het zal de boer verbli-jen
wanneer het vruchten dreg.
Hie zal een lusthof vinnen
woor riepe aorne staot
en hie zal garven binnen
met töppe zwoor van zaod.
* meeps = teer
J.H. (Drempt) (top)
75 I-j, dén mi-j kent, I-j, dén mi-j zeet
Auld lang syne
1.
I-j, dén mi-j kent, I-j dén mi-j zeet
en wet wat in mi-j bleujt,
I-j wet wat in mien harte wös
waor noo het roet nog reujt.
braek los de grond, snie af en sneuj,
trek alle kwekken oet.
Maak mienen gaorden glad en geeuw,
mien onland vri-j van roet.
2.
I-j, dén in leu, dee komt van vrömds,
an miene haege lönt,
kiekt naor wat bleujt en zeet wat wös,
naor miene blomen gönt.
Ruum op in 'n hof mien eigen saort,
en zaej wat bonter bleujt.
Laer mi-j dat roeken, geur van vrömds,
waardaern wat gunter greujt.
3.
I-j, dén mi-j zegt met brood en wien,
wat 'n mense is, mot waen,
deper laot kieken as den schien,
de leu laert estimaern. *
Braek noo kapot mien eigenwaan,
den angst da'k mi-j verlees,
as andern oet mien höfken plukt.
Pas dan wordt laeven feest.
* estimaern = eren
H.K. (Winterswijk) (top)
76 Wiej staot met volle hande
Nederlandse melodie 16e eeuw
1.
Wiej staot met volle hande
vandage veur Oew Heer.
Zet opgelaajen manden
met vruchten veur Oew neer.
Iaj gavven milden raegen,
de zonne riepen 't zaod
en wiej meugt dankboor waegen
schaolen met aoverdaod.
2.
Niet veur een volle schure
brach 't land ons dat gewin
- het zal niet lange duren
of schimmel kump der in -.
Um and'ren met te geven,
te deilen brood en vis,
hef God an ons egeven
zo'n aovervollen dis.
3.
Zu'w dan de deuren sluten
veur die ons vraogt um brood?
Niet zien degenen buten
die starft de hongerdood?
Hoe zal 't ons dan benauwen
um hier te staon veur God.
Hande könt zich niet vouwen
die schatbewaren mot.
J.H. (Drempt) (top)
77 'n Appelnhof is unze eerde
W. ter Burg
1.
'n Appelnhof ins unze eerde
waor ne mure umme steet.
Zelf bepaole wi-j de weerde,
hure gevven doo wi-j neet!
Referion:
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
2.
Wechters lopet langs dee mure
met de waopens in de hand;
wilt niks weten ovver hure,
blievet baas in eigen land!
Refrein:
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
3. At den Zönne dan zal kommen
wordt zee bange. Maor zee weet
makk'lek van Em af te kommen!
Zien bezeuk dat pass't aer neet...
Refrein:
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
4. Ins, wanneer den Heer zal kommen
an het ende van de tied,
wordt den hof uns af-enomm'ne?
Buwwe unze schold dan kwiet?
Refrein:
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
Wi-j vergaetet stäödeg waer:
't is den bongerd van den Heer!
R.B. (Winterswijk) (top)
78 Een goeie koning in ons midden is
B.M. Huijbers
1.
Een goeie koning in ons midden is
dén op zien beurt ook onderdaan kan waeze,
dén wet te treure as ter droefheid is
en met ons alle viere kan en feeste.
Zo is het laeve, alles op zien tied.
As wi-j zo doen, huldt God van ons het meeste.
2.
Toch is het laeve niet alleen een lot,
drievend op lente, zommer, harfst en winter;
dan zolle wi-j niet gleuven in een God,
dén veur ons zörgt as vader veur zien kinder.
Dén met ons is in bli-jdschap en in nood,
dén 't liefste het dat wi-j mekaar beminne.
3.
Een goeie koning in ons midden is:
dén nooit een mins in elend het gelaote,
dén altied goed veur vrind en vi-jand is:
mins veur een mins in heel zien doen en laote.
As ooit zo'n koning hier te vinden is,
dan hemme wi-j veur altied goed geschaote.
4.
Gin baetre koning die te vinden is,
dén zich het priesgegeve veur de ander,
dan koning Christus, dén verrezen is,
dén veur ons bidt bi-j zien en onze Vader.
Dén ons liet zien wat dood en laeven is:
deur Um zun wi-j verbonden met mekander.
J.B. (Duiven) (top)
79 Heer, wiej zeet oew steernenpracht
(een leed aover Westerbork)
Hundert...Arien, Dresden 1694/ Geistreiches Gesang-Buch, Darmstadt 1698
1.
Heer, wiej zeet oew steernenpracht
hoge, kloor en zuver.
En dit teken van oew macht
vult ons hart met huver.
En wiej zeukt
onvermeujd
um't geheim te vinden,
mar tast in den blinden.
2.
Heer, wiej zeet ok tekens staon
- wiej dörft mar te fluustern -
van wat toenmaols is misdaon,
toen oew Lech verduustern.
Heer, wiej zeet
en wet neet,
hoe dit grote lieden
met oew macht te riemen.
3.
Heer, woor was oew "almacht" toen
um 't geweld te keren?!
Leet Iej 'n duvel toen mar doon
zonder Ow te weren?
Spotters lacht
um oew macht!
Heer, heur naor ons smeken,
geef ons toch een teken.
4.
Heer, ons harte is bezwoord,
da'w neet hebt ezene,
dat Iej zelf met bunt vermoord,
't kwaod zelf hebt elene.
In dén nood
en dén dood,
dee'J zelf bunt egaone,
he'w oew macht verstaone.
5.
Heer, laot oewe leefde groot
ons in 't laeven leiden.
Geef, dat alles wat wiej dôôt
Oe mag lof bereiden.
Geef ons kracht
dag an dag
ons op Oe te richten,
met oew riek te stichten.
J.v.T. (Gorssel) (top)
80 I-j, onzen Vader, onzen Heer
F.Ch. Maker 1887
I-j, onzen Vader, onzen Heer,
heb toch met ons geduld.
Wi-j wet, 't verkaerde dut Ow zaer.
Toch dode wi-j het altied waer.
Vergef ons onze schuld.
H.L. (Aalten) (top)
81 Wi-j mögt waer rechtop veur Ow staon
F.Ch. Maker 1887
Wi-j mögt waer rechtop veur Ow staon.
I-j hebt 't ons zelf ezegd.
De schuld is van ons vot-edaon.
Wi-j wilt noo owwe waege gaon
van waorheid, vrae en recht.
H.L. (Aalten) (top)
82 Op de weld onder de goden
F. Mendelssohn Bartholdy 1809-1847
1.
Op de weld onder de goden
mense waen, dén zegen dreg,
still'an opstaon uut de doden,
dat is' leefste, wat God hef.
Wel het lot niks had beschaorne
wordt per slot van ni-js gebaorne.
Aerst deur 't monster af-ebekt,
wordt hee monter op-ewekt.
God-ezegend warkt hee noo
mét naor ziene tookomst too!
2.
Waor't het laeven naer-estokken
en de vrae vreed wordt verstaord,
waor't het recht wordt krom-ebaogen
en de onschold wordt vermaord,
zal hee kommend op een vullen
starker waen as ziene beulen:
recht sprök hee, straft met zien' staf
slechtegheid veur altied af.
God-ezegend ridt hee klem
dee't bedreigt Jeruzalem!
3.
Blinden zeet met ni-je ogen.
Aorverdoofden dee verstaot.
Doôn hebt laeven waer veur ogen.
Zegen vleukt het grote kwaod.
At hee brök met ziene hande
gold-evulde drakentande,
wordt, wel haost' dood was eplet,
feest'lek in de zonne 'zet.
God-ezegend vundt hee 't pad
naor de menseleke stad!
4.
Wel zich groot mek, eigenmachteg,
zich niks antrök van de aerd'
on-ezegend en onmachteg -
wordt dén man, zo hoog' op 't paerd!
Zee, dee't riedt op ezelinnen,
zee, dee't liedt en gaot beginnen
an den opstand uut den dood,
wordt van ni-js gebaorne groot!
God-ezegend zegent Hee:
God-ezegenden bunt zee!
H.L. (Aalten) (top)
83 Ooit kent de eerde vrae
W. ter Burg
1.
Ooit kent de eerde vrae,
dan dreugt God iedern traon.
Wat slech is kan neet wietergaon;
dan zal zien' naam' op alles staon.
Gin oorlog wordt eleerd,
at God den Heer regeert!
2.
Ooit kent de eerde vrae,
dan kump zien Kanaän:
den wolf leg zik dan too bi-j 't lam
en beer en leeuw bunt zinneg, tam.
Dan is den schrik veurbi-j,
spölt alle kind're bli-j!
3.
Ooit kent de eerde vrae,
wordt zienen naam' espeurd,
veurgood zien leste waord eheurd.
Een golden lech, dat alles kleurt
schient deur de poorte al,
at Hee dee losdoon zal!
R.B. (Winterswijk) (top)
84 Jezus, I-j, Heiland
Schlesischer Lieder 1842
1.
Jezus, I-j, Heiland,
umdale 'kommen,
God zienen zönne, Maria's kind.
Hoo'w Ow mot aeren,
kom I-j ons laeren,
I-j allerbesten mensenvrend.
2.
Laer ons te weigern,
wat kan bedreigen
dee mooie weld uut God zien' hand.
Laer I-j ons zorgen,
dat zee ok morgen
is 't an de kinder too'dacht land.
3.
Breng ons bi-jnene.
Laer ons te denen.
Maak I-j de hoppe in ons stark,
ow riek te bouwen
in vast vertrouwen
op owwen weg en heileg wark.
H.L. (Aalten) (top)
85 Waor ik gao en stao, God, bun I-j um mi-j too
S. Cohen, nah een Volkswies
ut de Tschechoslowakei
Waor ik gao en stao, God, bun I-j mi-j too:
slaopen en waken komt tot röst in Ow.
Wat mi-j ovverkump hier, daor bun I-j der bi-j;
waor 'k wied van Ow bunn', bun I-j vlak bi-j mi-j.
Wat kanmi-j schaelen 'n hemel of de aerd',
at I-j daor neet bunt, is mi-j dat niks waerd.
En at mien laeven as de wind verwaejt,
nlief I-j mien hoppe in eeuwegheid.
H.L. (Aalten) (top)
Afkortingen namen vertalers/dichters,
J.B. - Jan Böhmer
J.B. - Johan Boschloo
R.B. - Riek Beskers
B.E. - Bernard Engelbarts
J.K. - Jan Keuper
H.K. - Henk Krosenbrink
H.L. - Henk Lettink
J.v.T. - Jan ven Tuinen
J.H. - Jantjen Hendriksen
N.B. De plaatsnamen achter de letters geft an in welk dialekt 't leed steet.
De volgende leu hebt den bundel klaor-emaakt:
Ds. J. Adolfsen, Doetinchem
Mevr. H.B. Beskers, Winterswijk
Ds. G.W. van Dunnewold, Doetinchem
Mevr. H.J. Hendriksen-Lenselink, Drempt
Ds. J.J. Hinkamp, Lichtenvoorde
Drs. G.J.H. Krosenbrink, Winterswijk
Dhr. H.G. Lettink, Hoogeveen
Dhr. J.H. Leijenhorst, Laren
Dhr. J. Van Tuinen, Gorssel
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
| 
